A A

FR  |  NL

Een gevaarlijk precedent

Dinsdag 13 juli jl. werd aan de saga van de genetisch gemodificeerde organismen (GGO's) in de Europese Unie een nieuw hoofdstuk bijgeschreven. Reeds lang heerst er een impasse omdat de lidstaten geen overeenstemming kunnen bereiken, noch voor, noch tegen het toelaten van het gebruik van GGO's. Het is dan telkens de Europese commissie zelf die de knoop moet doorhakken. Daarbij steunt ze zich telkens op het advies van het Europees Agentschap voor de Veiligheid van de Voedselketen, dat heel strenge normen op gebied van volksgezondheid en bescherming van het milieu hanteert.
In principe is het zo dat wanneer een GGO Europees erkend is, dat in alle lidstaten zo is. Maar dat is slechts een principe, want meerdere lidstaten, waaronder in de eerste plaats Oostenrijk, slagen erin, tegen de Europese regels in, een verbod op GGO's uit te vaardigen onder inroeping van de vrijwaringsclausule.

De impasse beu, en met de idee dat daarmee het verzet tegen de erkenning van GGO's vanwege bepaalde lidstaten wellicht zal verminderen, heeft de Europese Commissie dinsdag jl. nu nieuwe regels voorgesteld, waarbij aan de lidstaten meer vrijheid zou worden gegeven om op hun grondgebied of een deel ervan GGO's toe te laten of te verbieden. Alleen mag dat niet gebeuren op basis van argumenten met betrekking tot volksgezondheid of milieu, want dat blijft Europese bevoegdheid.

Het voorstel roept van alle kanten reacties op.? Tegenstanders van GGO's stellen dat hiermee de deur op een kier wordt gezet voor meer toelatingen, terwijl voorstanders en ook biotechnologiebedrijven vrezen dat lidstaten te pas en te onpas een verbod zullen instellen.

Belangrijk in deze is wel dat door dit voorstel de deur op een kier wordt gezet voor een hernationalisering van iets wat Europees geregeld was en zou moeten zijn.?En dat kan een gevaarlijk precedent zijn, ook voor andere sectoren van de land- en tuinbouw.