Elfde nationale witblauwprijskamp te Doornik

De Vlaamse delegatie op deze prijskamp bestond uit een 3-tal stieren, 9 vaarzen, al of niet gekalfd, en 2 koeien. Daarnaast waren er nog een 3-tal koeien in mede-eigendom met een Waalse fokker.

Stieren

Naast een matige opkomst (16 dieren) was de kwaliteit zeer wisselvallig. In de jongste reeks 15 tot 23 maanden was het beenwerk van het koptrio niet onberispelijk en na wikken en wegen kreeg de jongste telg, Malt II de Bierrewart van Lumen SA uit Hellebecq de beste waardering bij de jury.
De reeks stieren van 24 tot 27 maanden sprak publiek het meest aan. Germinalzoon Iceberg de l'Ecluse van B.Q.S. en Adams A. en Nestlé de St Fontaine werden grondig geanalyseerd door de jury. Deze laatste vertoonde een wat moderner type met een meer geprofileerde achterhand.
Fringant-zoon Croisillon du Tordoir werd reekswinnaar bij de stieren van 33 tot 34 maanden. Het is een bombastische stier met grote kwartieren en nogal grof beenwerk.
En bij de oudste reeks stieren van 41 tot 71 maanden liet de gehoornde Japon de Lorcy zien dat hij vier goede benen heeft en een mooi middenstuk met een behoorlijke gevulde achterhand.

Vaarzen en gekalfde vaarzen

Hier waren 47 dieren op het appel. Ook dit is niet bijster veel, maar de kwaliteit was zeker aanwezig.
In de jongste reeks van 15 tot 17 maanden zagen we 2 Ormedochters aan de kop. Al in Hannut stonden ze tegenover elkaar en kreeg Elisa van Elevage des Amandiers de voorkeur. In Doornik was het andersom en was de titel voor Martiale de Fooz, die onberispelijk voorkwam.
In de reeks 18 tot 19 maanden kregen we Evita van de Stokerij aan de kop. Haar iets ruimere vleesbespiering, met meer onder- en binnenbil in de achterhand en een langere bassin, hielden Biscuitdochter, Phibie d'Embise van de ereplaats.
Seduisante de Matignolles flatteerde in de reeks 22 tot 25 maanden over gans de lijn met haar rugbreedte, meer schouderbevleesdheid en een rondere achterhand.
In de oudste reeks vaarzen (26 tot 31 maanden) verpletterde Davina van de IJzer (1,33 m; 855kg) haar concurrenten. Zowel in maat als in gewicht is ze een klasse beter en toont een bijzonder fraaie ronde rib. Zelfs de twee oudere reeksen gekalfde vaarzen kunnen haar gewicht niet overtreffen.
In de jongste reeks gekalfde vaarzen (32-34 maanden) kon de Germinaldochter, Luronne de Fooz, lang standhouden, tot haar stalgenote Limpide de Fooz, met wat fijnere vleespartijen, de eerste plaats opeiste.
In de oudste reeks gekalfde vaarzen (36-40 maanden) klasseerden twee dieren van de opgedoekte fokkerij du Molinia zich op de ereplaatsen. Intime bekoorde de jury met haar enorme brede en sterke ruglijn,  terwijl Jacinthe (v. Eternel) een diepere onderbil vertoonde met wat grover beenwerk.

Koeien

In de jongste reeks koeien (3,9-4,3 maanden) kregen we twee dieren van de stal de Fooz. Impatiente de Fooz met haar 100 kg meer, prononceerde wat gehakter beenwerk, maar hield, met haar explosieve achterhand en sterk middenstuk, haar stalgenote Jalouse (v. Occupant) van de ereplaats.
De laatste en oudste reeks koeien (4,4 maanden en ouder) zorgde voor heel wat spectakel en onbegrip. Het werd een confrontatie tussen de jongste en de oudste van de reeks. Het zijn beiden geen onbekenden, nl. Occupantdochter Breeze van Daisel (kampioene Agriflanders 2011) van Godeeris Lieven uit Diksmuide en Texane de Cras Avernas van Lallemand José & Plainchamp uit Hannut. Deze laatste heeft reeds heel wat nationale prijskampen getrotseerd, maar de nationale titel viel altijd buiten haar bereik. Tot op het einde bleef Breeze in de reeks aan de kop tot plots een beroep werd gedaan op de scheidsrechter. Hij moest kiezen tussen Breeze (1,39m; 924 kg), een 4,5 jaar jonge koe met een staalharde en geprononceerde spierbelijning zowel op de schouder, rib als achterhand, en de ruim 9 jaar oude Texane (1,37m; 949kg) met best bewaard beenwerk die nog zonder moeite een betonnen vleesmassa draagt. Heel wat volk achter de nadarafsluiting kon zien hoe de Waalse arbiter zonder veel twijfel en aarzeling zijn hand liet vallen op Texane. De euforie bij enkele Luikse fokkers was groot, de ontgoocheling en het onbegrip langs Vlaamse kant was duidelijk merkbaar. Het mag gezegd worden dat één van de basisregels “Met welk dier zou ik willen naar huis gaan?” door de keurmeester zeker over het hoofd werd gezien.

Mixtekoeien

Vergeten we niet dat de mixtekoeien de grondleggers van ons huidig witblauw vleesras zijn. De vertegenwoordiging bleef beperkt tot een 3-tal fokkers met een 20-tal dieren. Stal Vandromme & Baudson, Servais en Vandromme Vincent zijn al jaren de trekkers van deze mixte-prijskamp.
Kampioenschappen
Na grondige analyse van de drie reekswinnaars mocht Servais J.-P. uit Froidchapelle met zijn jonge koe Jezabelle du Bois d'Hernoy het kampioenslint van de koeien van het mixte type ontvangen.
Het vaarzenkampioenschap bij het vleesras was andere koek. Nog nooit in de annalen van een nationale prijskamp werd een jonge vaars kampioene. Met één stem meer kon Martiale de Fooz de kampioenstitel in ontvangst nemen. De imposante Davina van de IJzer (algemeen kampioene Agriflanders 2011), die in haar reeks heel wat bekijks had, werd zomaar door een frele maagdelijke vaars gevloerd. Op beide dieren is niets aan te merken, beide puilen uit van super vleesbespiering. Maar loyauteit en respect voor de inzet van een Vlaamse fokker werd tenietgedaan door een Waalse juryovermacht.
Na de tumultueuze oudste koeienreeks in het vleesras en nadat de vaarzenkampioene reeds gekend was, mocht Texane de Cras Avernas eindelijk het zo begeerde nationale kampioenslint bij de koeien omgorden.
Bij de stieren hadden we 2 potentiële kandidaten. Met zijn modernere look kreeg Nestlé de St Fontaine afkomstig uit het bedrijf van Luc Mahoux één stem meer achter zijn naam dan Japon de Lorcy, terwijl ook de jongste telg van de prijskamp Malt II één stem oogstte.
Er is nog werk op de plank voor het herdbook om eens en voor altijd op een uniforme manier de violen te stemmen en het stemgedrag van hun juryleden te visioneren.
Afgezien van de mixte-dieren bleef geen enkele reekswinnaar op de veetentoonstelling, wat betreurenswaardig is voor de inzet van de organisatoren van de prijskampen van Doornik, die een schitterende tweedaagse beurs organiseerden.

Jean du Bois