Ovocom blaast tien kaarsjes uit

Vrijdag 13 Mei 2011

 

Ovocom vierde gisteren zijn tiende verjaardag. Het overlegplatform
voedselveiligheid was een antwoord van de diervoedersector op de
dioxinecrisis van 1999. De GMP-standaard werd de norm.

 

Het is al 12 jaar geleden dat in dierlijk vet PCB's gevonden werden. Tijdens de dioxinecrisis gingen de grenzen voor Belgisch vlees in het buitenland dicht, werden producten massaal teruggeroepen en werden tienduizenden dieren afgeslacht, wat grote gevolgen had voor Belgische landbouwers, economie en politiek. Als reactie besloot de diervoederketen zich te organiseren in een overlegplatform. Producenten van voedermiddelen, handelaars, additievenproducenten, mengvoederproducenten, transporteurs en overheid werden allen in het project betrokken. Zij werkten de GMP-standaard (Good Manufacturing Practices) uit voor de diervoedersector. “GMP staat niet voor Grote Massa Papier, maar het spreekt vanzelf dat registratie en documentatie een belangrijk onderdeel vormen”, aldus Yvan Dejaegher, ondervoorzitter van Ovocom. “Zeggen wat ik doe, doen wat ik zeg, en het bewijs leveren dat ik het effectief gedaan heb, vormen de leidraad bij het toepassen van GMP”, aldus de heer Dejaegher.

 

 

Jaar na jaar steeg het aantal GMP-gecertificeerden. In 2009 werden er 1.634 GMP-certificaten uitgereikt. Ook 677 vleeswinkels en 1.118 binnenvaartschippers stelden zich in orde met een door OVOCOM ontwikkelde standaard. Het FAVV bij monde van Herman Diricks toonde zich een voorstander. “Ons model met van de overheid onafhankelijke controle instellingen die audits uitvoeren op de voedselveiligheid biedt zeker evenveel garanties dan een systeem met enkel overheidsinspecties”, klonk het. Hij verwees daarbij als voorbeeld naar Rusland, al eind vorig jaar de poorten sloot voor Europese aardappelen. “Wij waren met onze aanpak op twee maanden klaar, terwijl andere landen daar pas nu mee in orde zijn. De inspanningen van de voorbije tien jaar zijn dus de moeite waard geweest. Het systeem van autocontrole werkt, wat ons toelaat om ook onze eigen controleprogramma's terug te schroeven.”

 

 

Hoewel GMP een Belgisch initiatief is, gaat een vijfde van de certificaten naar het buitenland, vooral naar Frankrijk. “Nationale problemen bestaan niet meer. Een ernstig probleem is altijd internationaal”, stelde de heer Diricks vast. Een Europese aanpak dringt zich op, maar blijkt tot vandaag weinig succesvol. De Europese Commissie heeft een aantal maatregelen getroffen, maar hangt ten dele af van de goodwill van de landen die ze moeten implementeren.”Weinig landen zijn proactief”, constateerde Yvan Dejaegher. “Landen lijken enkel doortastend te reageren wanneer er zich een crisis voordoet.” Ovocom wou met IFSA ook op Europees vlak de veiligheid van veevoeders aanzienlijk verbeteren, maar het enthousiasme bij andere landen was niet bijster groot. Lidstaten lijken terug te vallen op hun eigen nationale standaarden. “Europa keurt dan wel gidsen goed, maar deze normen blijven steken op een voor ons te lage gemeenschappelijke deler.” Een ander werkpunt zag de heer Dejaegher in de samenwerking met het FAVV. Hoewel hij globaal tevreden was, blijken de inspecteurs van het FAVV toch soms andere interpretaties van de regelgeving te maken dan de auditors van de onafhankelijke controle instellingen. Herman Diricks van het FAVV relativeerde. “Auditors en bedrijven mogen ons in geval van twijfel altijd contacteren. Wetgeving is altijd mensenwerk, verschillende interpretaties zijn mogelijk, maar ik zie het eerder positief in. In het overgrote deel van de gevallen zitten we op dezelfde lijn.”

 

 

Als laatste werkpunt ziet OVOCOM ook de relaties met zeer kleine ondernemingen. “Een eenmansbedrijf kan ook perfect zonder een externe consulent GMP implementeren”, aldus Kathleen Spenik. “België bezit nog heel veel kleine familiale bedrijven. Het is de zaak deze allemaal te overtuigen van het nut van GMP, en ze mee te helpen in het toepassen ervan. Iedereen moet mee, we willen geen systeem met twee snelheden”, besloot Yvan Dejaegher.