Noorwegen, het mooiste land van Europa

De hoofdstad Oslo.

Het programma werd meteen aangevat met een stadsbezoek en met ondermeer, het Frognerpark en het Vigelandpark , waar de monumentale bronzen en ganieten beelden van beeldhouwer Vigeland een indrukwekkende sfeer scheppen. Verder het  Kontikimuseum, het historisch stadscentrum, en de hoofdstraat Karl Johan. Daarna de wereldberoemde Aker Brygge wijk met de oude, keurig geschilderde, pakhuizen en de toeristische sfeervolle cafés en winkeltjes.

Een lekkere  talliatelli met zalm, van de chef, moest de dag afronden, maar de avond viel maar niet! In juni is er inderdaad bijna 24 uur daglicht!

De Oslo Fjord.

Op dag 2 werden we verwacht op de Landbouwfaculteit, met aansluitend een bezoek aan het park en het museum. We konden vaststellen dat, in tegenstelling tot de meeste Europese landen, Noorwegen een eerder traditionele kijk op de rundveeproductie heeft. Moderne melkrassen zoals b.v. Holstein, en de Europese vleesrassen komen er nagenoeg niet voor. Er wordt veel geïnvesteerd om de lokale rassen in stand te houden, ondanks hun beperkte productiviteit. Dit in combinatie met strenge programma's voor het behoud van de natuur.

Om de middag af te sluiten werd een bezoek gebracht aan het dorpje Drobak, met wandeling langs de oever, vanwaar men een prachtig uitzicht over de fjord van Oslo heeft.

Röros.

Met pak en zak werd dan verder noordwaarts gereden, voor een busrit van 450 km, richting Röros, een mijndorp nabij de Zweedse grens. Een uitzonderlijke gelegenheid om onderweg mooie panorama's en enige landschappen te ontdekken, door een pick-nick onderbroken! Aangekomen in Vauldalen Fjell werden we aangenaam en gastvrij onthaald, en meteen in de Noorse levenssfeer gedompeld. Inderdaad, de familie die er het enige gasthuis uitbaat staat model voor een zeer geslaagde landbouwreconversie! Gedurende drie dagen werden we in familiale sfeer vergast op de traditionele lokale keuken, gebaseerd op streekproducten.  

Rendieren in de natuur.

Om de streek te verkennen en om de eerste rendieren op te sporen in de vrije natuur, staken we even de Zweedse grens over, vergezeld van de dienstvaardige grootmoeder van het gasthuis. Zei wist nog goed hoeveel beter het vroeger was.

Rendieren opsporen vergt enige ervaring, maar deskundig begeleid kregen we snel de eerste exemplaren in zicht, eerst ver in de uitgestrekte natuur, nadien gewoon op de weg. De rendieren behoren toe aan verschillende veehouders, de Samieten, in etnische klederdracht, die zich beroepen op hun lange traditie van fokkers en hoeders van rendieren.

De kudden lopen vermengd samen te grazen in de vrije natuur. Rendieren hebben een dracht van 8 maanden, van september tot mei. De eerste afkalving heeft op de leeftijd van 2 jaar plaats. We konden dartelende kalfjes van één tot twee maanden, met hun moeder, fotograferen. Het geboortegewicht bedraagt 5kg, en op de leeftijd van 6 maanden zijn ze slachtrijp, ze wegen dan ongeveer 30kg. Volwassen dieren worden op nagenoeg 12 jarige leeftijd geslacht. Rendieren kunnen echter 15 tot 20 jaar bereiken. Elk jaar in oktober worden de dieren verzameld en samengedreven naar het slachthuis.

Het rendiervlees opgediend in een typische Lapse tent moest de sfeer ondersteunen.

Het openluchtmuseum op de terugweg liet ons inzien hoe de bewoners vroeger in stevige houten hutten gehuisvest waren.

Kopermijnen.

Het kopermijndorpje Röros, geklasseerd als werelderfgoed door de Unesco, heeft zijn originele charme kunnen behouden. De goedbewaarde mijn is nu een levensgroot museum, waar de geschiedenis van 333 jaar mijnbouw, tot in 1977, levendig wordt gehouden. In het dorp treft men alom houten huisjes uit die periode, bewoond en keurig onderhouden.

Namiddag werd een bezoek gebracht aan een landbouwbedrijf met kippen en melkvee. De  jonge bedrijfsleider vertelde ons alles over de 2000 kippen op batterijen en 2 x 2000 in open stal. De kippen worden op 14 weken aangevoerd en beginnen te leggen vanaf 20 weken, één ei per dag, tot op 14 maanden, dan zijn ze slachtrijp. De stallen worden vervolgens grondig gereinigd, ontsmet en opnieuw opgevuld met kippen. De eieren zijn wit zoals de consument het in Noorwegen wenst.

Naast de kippen wordt tevens melkvee aangehouden. Een nieuwe stal met automatische voedering en een melkrobot is de eigendom van 5 boeren, die door een vorm van samenwerking de bedrijfskosten aanzienlijk weten te drukken. Het bedrijf telt 160 ha grasland, tweemaal gemaaid per jaar en vers gekuild. Het melkquotum van 600.000 kg. wordt door 110 koeien van het Rood Noorse ras volgemolken, met een jaargemiddelde van 6.500Kg, aan 4% vet en 3.3% eiwit. Stierkalfjes worden op het bedrijf afgemest. De koeien grazen van mei tot september en worden meer en meer kunstmatig bevrucht met holstein sperma!

Voor het avondmaal was een aangename verrassing voorzien. Inderdaad de volledige groep werd per paard en koets naar het hoger gelegen bos gevoerd, om er van een typische Noorse barbecue te genieten, andermaal door de gastfamilie verzorgd. De maaltijd was verrukkelijk zodat de sfeer uitgroeide tot een onvergetelijke avond.

Trondheim.

De volgende morgen werd koers gezet naar Trondheim, 350 km verder noordwaarts. Een drie uur durende busrit doorheen de woeste natuur, afgewisseld met landbouwbedrijven her en der tussen de bossen. Rond Trondheim vindt men de vruchtbaarste grond van Noorwegen, teelten zijn o.a. tarwe, spelt en haver. Om op krachten te komen werd een goed verzorgd middagmaal genuttigd, hoog in de heuvels rond de stad. Een splinternieuwe hut doet er dienst als eethuis, feestzaal en andere sociale activiteiten. Het zicht op de stad is adembenemend.

De Gulden Omweg.

De namiddag brachten we door in ‘de Gulden Omweg'! Dit is geen staminee maar een initiatief van een twintigtal zelfstandigen, rondom Trondheim, die aktief en met succes, aan streekontwikkeling doen, voornamelijk inzake toerisme. De bezochte landbouwbedrijven kaderen in dit project. Het zijn meestal gemengde bedrijven, die met een twintigtal koeien de zogenaamde gangstad-kaas, en andere hoeveproducten maken en aan de man brengen. Soms is er zelfs een weverij op het bedrijf die wat werk verschaft, en met rechtstreekse verkoop van zelfvervaardigde wolproducten.

Stiklestad.

Buiten de stad bezoeken we de volgende dag het Viking museum, de beroemde kerk en de tentoonstelling van Stiklestad. Hier had in 1030 een hevige slag plaats, tussen de plaatselijke bevolking, goed georganiseerde Vikings, en het leger van de verbannen en heilig verklaarde koning Olav, die zijn koninkrijk wilde heroveren.    

Het middagmaal werd opgediend op een boerderij in de prachtig verbouwde schuur voor hoevetoerisme. Het bedrijf van 160ha, telt 70 stuks vleesvee, Simmental en Limousin, en teelt bio-groenten op 20ha.

Om de dag mooi af te ronden, nog een geleid bezoek van de stad Trondheim en van zijn beroemde kathedraal.

Bootvaart tussen de Fjorden.

De volgende ochtendwandeling ging richting kaai van Trondheim! Er moest inderdaad eindelijk ingescheept worden op de ‘Hurtigruten',voor een 14 uur durende bootvaart westwaarts, richting Alesund. Onder een stralende zon, tussen de mooiste fjorden van Noorwegen varen, is een onvergetelijke belevenis. Op het dek met een lekker drankje, of een verrukkelijk maaltijd op de boot, dat is pas genieten....En dat moesten we twee dagen volhouden! Al rustend in de zon, een beetje bruinen, en van het panorama, dat ononderbroken voorbij schoof, van de fjorden genieten, net als in een film. Wat een belevenis om een zonsondergang te volgen die er geen is, vermits het meteen weer dag wordt!

Het einde van de bootvaart luidde al een beetje de terugtocht in.

Alesund.

Een dagje aan wal in Alesund kon er nog bij, om de grootste aquarium van Europa te bezoeken, in het Atlantic park, op de oevers van de fjord. Wat een bedrijvigheid onder water!

Er bleef alleen nog in te pakken en huiswaarts te vliegen....een ervaring rijker!

In een leuke sfeer werden weer nieuwe vrienden gemaakt, en misschien afspraken om nieuwe oorden te verkennen met Landbouwleven? Het was weeral een onvergetelijke reis, bewijzen hiervan zijn de talrijke foto's op de website van Landbouwleven.

T.Ravel.