Wees waakzaam voor eikenprocessierups
De eerste eikenprocessierupsen kropen begin april uit hun eitjes. Onderzoekers verwachten dit jaar weinig overlast, maar ze sluiten niet uit dat de soort de komende jaren opnieuw kan pieken. Daarom roepen ze op tot waakzaamheid. Dat meldt het Europese project ‘LIFE Eikenprocessierups’, dat ook een nieuwe leidraad lanceert voor steden en gemeenten.
Sinds 2020 is het aantal eikenprocessierupsen in België en Nederland duidelijk afgenomen. De (inheemse) soort is niet verdwenen, maar het aantal nesten blijft beperkt en ze blijven doorgaans klein, stelt het gespecialiseerde onderzoeksproject. Vorig jaar werden nog 2 grote hinderlijke haarden vastgesteld in Kontich en Wuustwezel, waar de nesten werden verwijderd.
Meldingen rupsen blijven registreren
Volgens de onderzoekers blijft waakzaamheid nodig. Eén vlinder kan namelijk meer dan 100 nakomelingen voortbrengen, waardoor de populatie zich snel opnieuw kan uitbreiden. Steden en gemeenten worden daarom gevraagd om meldingen van rupsen te blijven registreren en zich voor te bereiden met behulp van de nieuwe ‘Belgische leidraad beheersing eikenprocessierups’.
Ecologische beheersing
Het LIFE-project onderzocht de voorbije 5 jaar vooral ecologische manieren om de rups te beheersen en op hinderlijke plaatsen verantwoord te bestrijden. Zo bleek al dat natuurlijke vijanden een belangrijke rol kunnen spelen. Het plaatsen van mezennestkastjes kan het aantal rupsen sterk doen dalen, klinkt het, terwijl bloemrijke bermen parasieten aantrekken die de soort van nature onder controle houden. Ook klimop op boomstammen zou de aanwezigheid van de rups beperken.
Volgens de provincie Antwerpen, die het onderzoeksproject mee trok, verschuift de focus nu naar het verspreiden van de opgedane kennis en naar de aanpak van andere soorten, zoals de Aziatische hoornaar.
Dennenprocessierups in opmars
Intussen houden onderzoekers ook de opmars van de dennenprocessierups in de gaten. Die soort komt over van Frankrijk en verspreidt zich steeds verder noordwaarts. Ze werd al waargenomen in Wallonië en onderzoekers gaan in de provincie Limburg en aan de Nederlandse grens feromoonvallen plaatsen voor eventuele waarnemingen.
