Edito: Als een wolf in een schapenvacht…
De vakantie draait intussen op volle toeren. Momenteel maken dan ook veel jeugdbewegingen gebruik van weiden van landbouwers om hun kamp op te slaan. Alertheid is daarbij steeds meer de boodschap. Is het niet voor de hitte of een storm… dan is het misschien wel voor een wolf.
Hoewel momenteel de aandacht voor de wolf in Vlaanderen wat is gaan liggen, haalde die recent wel de nationale media vanuit Wallonië. In het meer beboste zuiden van ons land lijkt het als Vlaming ietwat ‘normaler’ dat daar wolven rondzwerven. Toch schrikt men ook daar flink op wanneer een hongerig wolvenpaar plots 20 schapen op 1 wei slachtoffert. In de betrokken gemeente in de provincie Luxemburg slaan nu immers heel wat jongeren hun tenten op voor hun jaarlijks zomerkamp. De burgemeester trok aan de alarmbel omdat hij zich zorgen maakt over de veiligheid van die jongeren. Wolvenspecialisten susten hem al snel. En ja, we weten het intussen wel… er is geen gevaar, want wolven zijn schuwe dieren en mijden contact met mensen. Dat blijft tot nog toe een geruststellende gedachte, behalve als je kinderen daar in een tent slapen of een bosspel spelen…
Van een ander kaliber wolf – deze keer in een schapenvacht – is de grootste dierenrechtenorganisatie van ons land. Door machtige organisaties zoals Comeos, de Belgische handels- en distributiesector, voor haar kar te spannen, hoopt GAIA wetgeving sneller in een voor haar gewenste richting te sturen. De thematiek over het doden van mannelijke kuikentjes in de legpluimveesector loopt echter al enige tijd, zowel bij ons als in de rest van Europa. We schreven er trouwens al een editoriaal over toen de dierenrechtenorganisatie het onfortuinlijke haantje Henry ten tonele bracht.
En ja, er bestaan technieken om geslachtsbepaling in het ei te doen, waardoor de voor de legsector onbruikbare eieren tijdig uitgeselecteerd kunnen worden. Tot die vaststelling is GAIA gelukkig intussen ook gekomen. De distributiesector zegt dat hij deze evolutie naar productiemethoden die meer rekening houden met dierenwelzijn wil ondersteunen. De distributiesector benadrukt ook dat een uniforme beslissing voor de hele markt essentieel is om voor alle spelers dezelfde spelregels te garanderen.
Dat klinkt allemaal mooi, maar wat zal dit in de praktijk betekenen? Zal de distributiesector de broeierijen en pluimveehouders financiële ondersteuning geven voor de weggevallen inkomsten uit de nevenstroom van deze eendagshaantjes of kiest men voor een duurder ei in het winkelrek?
Herinner je het goedbedoelde Better Chicken Commitment (BCC)-verhaal? De beloofde engagementen uit de distributiesector bleken hier uiteindelijk dode letter. Laten we dus het best de Europese voorstellen hierover afwachten vooraleer we alweer aan opgedrongen gold plating doen…
