Edito: Angst zaaien versus kennis cultiveren
Vorige week verspreidde Velt de resultaten van een eigen onderzoek over de aanwezigheid van pesticideresiduen in klaslokalen. Dat onderzoek werd door wetenschappers al snel bekritiseerd en afgebroken. Waarom is deze angstzaaierij nodig? Is het niet dringend tijd om kennis te cultiveren?
Velt – de Vereniging voor Ecologisch Leven, koken en Tuinieren – nam stalen van huisstof in slechts 10 van de duizenden klaslokalen die Vlaanderen rijk is en analyseerde die op pesticideresiduen. De bevindingen werden zonder degelijke, uitgebreide nuance of duiding verspreid. De berichtgeving lokte ongerustheid en angst uit.
In een reactie aan het persbureau Belga liet Pieter Spanoghe, professor Gewasbescherming aan de UGent, weten dat je niet bang hoeft te zijn om een klaslokaal binnen te gaan. Voor hem is de kernvraag wat het onderzoek betekent voor de menselijke gezondheid. Hij nuanceerde ook direct: “Via de mond krijgen we een klein deeltje huisstof binnen, dan kom je op micro- en nanogrammen uit. Knap dat er een analysetoestel is dat zo’n lage concentraties kan meten.” De geanalyseerde waarde zegt dus niets over de mogelijke gevolgen, noch over de juiste herkomst.
De berichtgeving van Velt duidt ook niet dat residuen van middelen zijn teruggevonden die al jaren niet meer in de Belgische landbouw zijn toegestaan, maar die wel nog mogen gebruikt bij vlooiensprays en vlooienbanden die onze huisdieren dragen. Andere residuen van middelen die werden teruggevonden, worden gebruikt voor de bescherming van hout of andere bouwmaterialen.
De vraag is waarom deze bangmakerij en ‘antilandbouw’-stemmingmakerij nodig is? Is het niet hoog tijd om kennis over gewasbescherming te cultiveren? De landbouwsector, waaronder Boerenbond, is hiermee bezig, samen met partnerorganisaties en kennisinstellingen. Helaas trekken hun netwerk- en informatiesessies, die in alle Vlaamse provincies worden georganiseerd, maar een handvol politici aan van de tientallen Vlaamse, federale en Europese parlementsleden die voor die sessies werden uitgenodigd.
De organisatoren willen vooral nuance in het publieke/parlementaire debat brengen. Vandaag wordt daar vooral gescoord met polarisatie en one-liners. Organisatoren van dergelijke infomomenten benadrukken dat het hen niet te doen is om meer te kunnen ‘spuiten’, maar wel om over middelen te kunnen blijven beschikken die onze teelten beschermen. ‘Pesticiden’ aanzien ze dan ook als een investering in de teelt om een goede gewasopbrengst te garanderen. Die middelen gebruiken telers niet zomaar en kosten hen handenvol geld. Tot nu biedt de ‘chemie’ hier haalbare oplossingen, wat van andere middelen nog niet eensluidend mag worden gezegd. Welke organisatie kan voornoemde kennis verder cultiveren?
