Hyler wint een Vlaio-award
De West-Vlaamse machineproducent Hyler bouwt oogstmachines voor hennep en wint daarmee de Vlaio-award in de categorie ‘Ecologische impact’. In de andere categorieën wonnen Moi et Marie, Relu, en de samenwerking tussen Wonka AI en Buildwise.

Het Vlaams Agentschap Innoveren en Ondernemen (Vlaio) reikte eind vorige maand voor de tweede keer awards uit. Met deze prijzen zet Vlaio ondernemingen in de kijker die het verschil maken met innovatie, durf en doorzettingsvermogen.
Industriële hennep
Industriële hennep legt veel CO₂ vast, groeit zonder gewasbeschermingsmiddelen en levert vezels voor isolatie tot hoogwaardig textiel. Toch bleef de teelt lang in de marge, omdat geen machine de lange vezel rendabel en onbeschadigd van het veld kon halen.
Hyler, gevestigd in Meulebeke, ontwikkelt en bouwt oogstmachines voor vlas, hennep en miscanthus (olifantsgras). Niels Baert startte het bedrijf in januari 2020, na jaren gewerkt te hebben bij andere machinebouwers. “Het was puur om te kunnen innoveren. Het is een sector waarin weinig geïnnoveerd werd”, zegt Niels Baert. Zijn grootouders waren vlassers, zijn ouders landbouwers.
Textielvezel
Het probleem zat bij de vezel. “Er bestond geen oogstmachine om hennep te oogsten voor lange vezels. Het enige dat bestond waren hakselaars die de plant in stukken hakten en op het veld neerlegden.” Voor textiel is dat een doodlopend spoor: spinners hebben lange, parallel liggende vezels nodig voor hun zwingel- en spinlijnen. Gehakseld materiaal is alleen bruikbaar voor isolatie of vliesstoffen.
Vezelhennep wordt 2 tot 3 m hoog, dubbel zo hoog als vlas. Dat is te veel voor 1 bewerking, dus wordt de plant in 2 delen geoogst. De machine grijpt eerst het bovenste deel vast en maait dat af op een hoogte die door camera's bepaald word. Daarna maait de plukker het onderste deel af. Beide zwaden komen samen tot 1 zwad op de grond. Doordat de stengels parallel blijven liggen, kan de hennep op het veld roten, net als vlas. Tijdens dat dauwroten maken bacteriën en schimmels de vezel los van de houtachtige kern. Dat is een voorwaarde voor kwalitatieve lange vezel. De machines zijn zelfrijdend, met gps en software die het proces bewaakt. Eén machine oogst ongeveer 2,5 ha per uur.
Al bijna 100 jaar verdwenen
Industriële hennep verdween in 1937 grotendeels uit het landschap, verdrongen door katoen en later door synthetische vezels. De teelt komt nu terug en dat heeft alles met het klimaat te maken. Hennep legt tijdens het groeiseizoen veel CO₂ vast, groeit zonder gewasbeschermingsmiddelen en verdraagt hitte en droogte beter dan vlas. Het diepe wortelstelsel verbetert de bodemstructuur voor de volgteelt. “Het is geen vervanging voor vlas, het is complementair”, zegt Baert. Ook na de oogst gaat bijna niets verloren. De lange vezel gaat naar textiel en naar technische composieten, waarin ze glasvezel en zelfs een deel van de koolstofvezel kan vervangen. De korte vezel wordt isolatie of papier, de scheven gaan naar stalstrooisel of hennepbeton.
Met steun van Vlaio
Voor de ontwikkeling van de hennepmachine, en later die voor miscanthus, klopte Hyler aan bij Vlaio. In Meulebeke werken zowat 25 mensen, samen goed voor een honderdtal machines per jaar. Hennepmachines leveren een kwart van de omzet, met klanten in België en Frankrijk.





