Grote onvrede over het uitblijven van steun aan Vlaamse varkensboeren

De malaise in de Vlaamse varkenshouderij is groot. Er worden dringend steunmaatregelen gevraagd.
De malaise in de Vlaamse varkenshouderij is groot. Er worden dringend steunmaatregelen gevraagd. - Foto: LBL

De rekeningen van onze Vlaamse varkensboeren kleuren dieprood. Verliezen van 25 à 30 euro per slachtrijp vleesvarken worden genoteerd. En het lijkt van kwaad naar erger te gaan. Licht aan het eind van deze donkere tunnel schijnt er nauwelijks of niet, ook niet nu ons land al maanden het statuut van AVP-vrij land heeft. Ook de biggenprijzen doen het niet goed. Onze Vlaamse varkenshouderij zit in een diepe crisis.

Meer dan AVP-gevolg

De voorbije weken werden verschillende alarmsignalen uitgestuurd. En ook hierin staat ABS-voorzitter Hendrik Vandamme weer op de eerste rij. De Afrikaanse Varkenspest heeft uiteraard de wereldmarkt verstoord, niet het minst ook die binnen Europa.

Uitvoer naar heel wat derde landen was niet mogelijk en nu nog zijn er landen die voorlopig nog niets moeten weten van Belgisch varkensvlees, ondanks het AVP-vrije statuut.

Daarbovenop waren Duitsland en Polen door AVP verplicht om hun varkensvlees op de interne EU-markt af te zetten, wat de druk op de al lage prijzen nog vergrootte.

Intussen kent Spanje ook een sterke productiestijging, wat het aanbod alleen maar groter maakt. Zelfs bij een gelijke vraag blijft de prijs verder zakken.

“Een ander aandachtspunt is het feit dat zowel in Duitsland als in Spanje andere loonvoorwaarden gelden dan bij ons en dat begint zich alsmaar meer te wreken in de verwerkende sector, die ook voor onze Vlaamse varkenshouder een steentje kan bijdragen tot een betere prijsvorming”, zegt Hendrik Vandamme in De Drietand. Het blijft volgens hem ook vandaag financieel interessanter om karkassen te exporteren en de versnijding in Duitsland te laten doen. De toegevoegde waarde verdwijnt zo over de grens. “En toch blijven de varkensprijzen in het buitenland op een hoger niveau, ook in de huidige crisissituatie.”

2 verschillende regimes

Het ABS vraagt dat de federale en Vlaamse overheden ingrijpen. Verder is er ongenoegen over het feit dat er in ons federaal land 2 verschillende regimes worden gebruikt bij het toewijzen van coronasteun aan sectoren in nood. “Zo zagen we in Vlaanderen de helft van de in 2020 aan land- en tuinbouwers toegewezen steun uit het coronafonds weggesluisd worden richting VLIF, voor niet-productieve investeringen. Dat gebeurde zonder motivering en tegen alle afspraken in”, stelt Hendrik Vandamme.

Anders in Wallonië

Het ontbreken van (corona)steun aan de Vlaamse varkenshouder staat in schril contrast met de regeling die voor Waalse varkensboeren werd uitgewerkt. Zo besliste de Waalse regering al vele maanden geleden om een eenmalige steun toe te kennen aan varkenshouders die door deze prijsdaling werden getroffen. Om voor die steun in aanmerking te komen, moest die Waalse landbouwer aan enkele voorwaarden voldoen. De steun bedroeg maar liefst 530 euro per zeug en werd beperkt tot een maximum van 100.000 euro per onderneming.

“Daardoor komen we zelfs binnen België tot een scheefgetrokken situatie met een ondersteuning voor de Waalse boeren én geen voor de Vlaamse boeren. Begin er dan maar aan als Vlaamse varkenshouder. We krijgen dat niet uitgelegd en worden in Brussel met een kluitje in het riet weggestuurd”, aldus Vandamme, die niet begrijpt waarom andere actoren daar ook niet meer misbaar over maken. “De dubbele agenda kon blijkbaar toch niet helemaal verborgen blijven.”

Wat met het Ketenoverleg?

De malaise in de Vlaamse varkenshouderij kwam al verschillende keren aan bod in het parlement, maar heel concrete engagementen blijft tot vandaag echter uit. En dan wordt onder meer gekeken naar het ketenoverleg, dat een privé-initiatief is. Vlaams minister Crevits liet daarover al weten dat ze dat Ketenoverleg wel wil faciliteren. De Vlaamse varkenshouder zit nu vooral te wachten op daden, en centen.

Lieven Vancoillie

Meest recent

Meest recent