Startpagina Actueel

Melkveehouder Johan Logghe: ‘We zijn ‘de slaven van het noorden’’

Melkveehouder Johan Logghe is een man met een mening. Samen met zijn vrouw Mieke Desmet bewijst hij elke dag in het West-Vlaamse Gistel dat, ondanks de moeilijke omstandigheden, de melkveehouderij nog altijd springlevend is. “Boeren zijn de pasmunt voor goedkope voeding.”

Leestijd : 5 min

In de winderige maar uitgestreken polders in het lieflijke Gistel ligt het mooie en duurzame melkveebedrijf van Johan Logghe en zijn vrouw Mieke Desmet.

Resultaat van hard werken

In de stallen staan de volwassen koeien en jonge kalveren er rustig bij. Ze genieten zichtbaar van het aangeboden voeder in de voedergang of herkauwen het voeder in de ligboxen dat straks in de melkput wordt omgezet in mooie gehaltes kwaliteitsvolle melk, die opgehaald wordt door de zuivelverwerker.

Hoewel het niet allemaal rozengeur en maneschijn is in de Vlaamse melkveehouderij, mogen Johan en Mieke trots zijn op wat ze door hard werken en nooit aflatende inzet de voorbije jaren hebben bereikt.

Hun verhaal is er één dat onze Vlaamse landbouwers typeert: een grote passie voor de stiel, maar de zwakke prijsvorming en ook de strengere regelgeving hakken zwaar in op de gemoedstoestand van wie elke dag hard werkt om duurzaam voedsel te produceren, of het nu om dieren of planten gaat.

Groeien was/is belangrijk

Na de opsplitsing van het ouderlijke bedrijf baat de broer van Johan een gemengd landbouwbedrijf (voornamelijk melkvee en varkens) aan de overkant van de straat uit.

“We zijn 22 jaar geleden hier gestart met een nieuwe melkveestal voor 60 koeien en bijhorend jongvee en een quotum van 520 ton melk”, opent Johan Logghe zijn verhaal.

Na enkele jaren werd een bedrijf in de buurt overgenomen en werden later de runderen naar het thuisbedrijf overgebracht.

Op vandaag is het bedrijf verviervoudigd in aantal melkkoeien en is er ruim voldoende jongvee. De gemiddelde melkproductie is goed voor 10.500 l per koe, met gehaltes van 0,43% vet en 0,345% eiwit.

“Er was in de melkveehouderij de voorbije jaren maar 1 antwoord om rendabel te blijven en net als anderen in de maatschappij een volwaardig inkomen te genereren: dat was groeien en groeien, en inzetten op duurzaamheid.”

Vernieuwing met melkrobots

Er wordt gemolken in een 2x9-systeem, dat ondertussen wat aan de kleine kant geworden is. “Ook wij kijken voor verdere optimalisatie, maar dat is niet eenvoudig. Gezien de melkprijzen laag zijn en de vaste kosten alleen maar stijgen, moet je oplossingen bedenken. We zijn ook toe aan de vernieuwing van ons melksysteem. We denken ernstig na over een nieuwe melkveestal en we zouden daar robotten in voorzien. Door het PAS-verhaal zitten de plannen voorlopig in de kast. Je maakt eerst een denkoefening met verschillende partners voor een bedrijfsoptimalisatie, wat meestal een intense periode van voorbereiding betekent, en dan is de overheid daar om er een stokje voor te steken. Een frustratie die bij velen uit de sector speelt op dit moment!”

De akkerbouw staat volledig in het teken van de melkveehouderij: maïs, gras, granen en suikerbieten maken deel uit van het teeltplan, allemaal voor het eigen voeder. Het voederrantsoen bestaat onder meer uit voordroogkuil, maïs, bietenpulp en nog een mix van grondstoffen, zoals maïsmeel, sojaschroot, gerst en nog enkele andere producten. “We geven zelf weinig samengestelde krachtvoeders en maken met onze eigen grondstoffen het voeder.”

Ook op dit melkveebedrijf wordt ingezet op dierenwelzijn, biestmanagement, de reductie van antibiotica, de koeien in de droogstand, genetica... Er wordt ook ingezet op milieu en energie, met onder meer warmterecuperatie, frequentiesturing en zonnepanelen, maar biologische melkveehouderij ziet hij niet zitten. “Iedereen is vrij in die keuze, maar ik heb er de mindset niet voor.

We laten ook DNA-onderzoek uitvoeren om onze veestapel nog te verbeteren. Ondermaats jongvee wordt voorzien van een hoogwaardig embryo. Hiervoor wordt samengewerkt met het CRV. We werken ook samen met bijvoorbeeld Inagro en met studenten om onze werking op het bedrijf nog verder te verbeteren en te optimaliseren.”

Veel risico’s verbonden

Beweiden is ook hier niet aan de orde. “De extra toeslag compenseert voor ons niet de extra kosten of extra inspanningen, maar iedereen is natuurlijk vrij om te doen wat hij wil. Ik vind het belangrijk dat iedereen de keuzes die anderen maken, ook respecteert.”

Johan Logghe houdt van zijn job, hoewel er ook mindere dagen zijn. “Landbouwer zijn is een roeping, die ik van kindsbeen af had. Je leeft graag met de natuur, met de runderen of de gewassen. Je regelt je werk en je doet dat graag, maar voor de verdienste moet je het echter dezer dagen niet doen.”

Hoe je uit een crisis raakt? “Het heeft veel te maken met politiek en landbouwbeleid, zeker in Europa, waar de keuzes worden gemaakt. Tegenover de vele investeringen die moeten worden gemaakt, moet een minimumvergoeding staan, een vergoeding die ons in staat stelt om ons te positioneren tussen de andere kmo’s.

Om te boeren is er kennis, kapitaal en arbeid nodig. Als landbouwer zijn we de pasmunt voor goedkope voeding. We dienen een product af te leveren dat aan de hoogste eisen voldoet. Alle schakels in de keten rekenen hun kosten door, enkel de beginschakel wordt vergeten. Men spreekt over ‘de arme boeren in het zuiden’, maar wij voelen ons wel eens ‘de slaven van het noorden’.”

Andere zuivelverwerker

Die veel te lage melkprijs is maar een van de redenen waarom Johan Logghe enkele maanden geleden besliste om van Milcobel naar Royal A-ware over te stappen. “Het was vele maanden het gespreksonderwerp aan onze keukentafel. Dat was een heel moeilijke beslissing, maar een keuze die we voor de toekomst van ons bedrijf (en eventueel voor onze opvolgers) hebben gemaakt. Die overstap doe je niet zomaar. Als je 50 jaar (eerst mijn ouders, dan wij) bij dezelfde zuivelverwerker was, is dat moeilijk. Je kent ook iedereen die langskomt: de ophaler, medewerkers...”

In detail treden is niet voor publicatie vatbaar, maar dit kunnen we wel meegeven: “Voor ons was het een goede keuze: we krijgen een betere melkprijs en we geloven 200% in het duurzame verhaal dat wordt gebracht. De coöperatieve gedachte is een mooi begrip, maar het werkt te vaak niet.

Ik word nog boos als ik terugdenk aan de periode toen we, in vergelijking met andere zuivelverwerkers in Europa, veel te weinig hebben gekregen voor wat we aanboden. Het hoofdstuk is nu bijna afgesloten. Er is weer gemoedsrust en dat is goed voor de verdere uitbouw.” We kunnen weer focussen op onze taak in de productiekolom: het duurzaam produceren van rauwe kwaliteitsmelk.

Ook Johan Logghe is meer ondernemer dan boer. “Je bent je meer bewust van wat je doet. Het wordt echter lastiger om met bepaalde regels om te gaan. Het wordt vaak dermate ingewikkeld dat we niet meer kunnen volgen. In een samenleving begrijp ik dat er regels voor goede verstandhouding moeten zijn, maar het moet haalbaar én eenvoudig blijven. Het wordt alleen maar complexer, dus pleit ik voor vereenvoudiging.”

Gezond boerenverstand

“Wat we onze 3 kinderen meegeven? Het gezond boerenverstand! Dat is hard maar doordacht werken, praktisch ingesteld zijn, doorzetten met respect voor de medemens. Wat je ook later in het leven doet, dat heb je overal nodig.”

Lieven Vancoillie

Lees ook in Actueel

Winkelkar 18% duurder, stelt Test Aankoop vast

Economie De prijzen in de supermarkt blijven maar stijgen: zo is een winkelkar gemiddeld 18% duurder dan een jaar geleden. Dat heeft Test Aankoop berekend. Vooral grijze garnalen, diepvriesfrieten, spaghetti en papierwaren zijn afgelopen tijd fors duurder geworden.
Meer artikelen bekijken