Gesprek met oud-jurylid nationale prijskampen Belgisch trekpaard René Van Ingelgem

Op 7 juli reden we richting Buggenhout om een kijkje te nemen op de jaarmarktprijskamp. Om 9 uur was men op en rond ‘Den Dries’ druk in de weer met het opzetten van allerlei kraampjes en attracties die voor een echte familiale jaarmarkt moesten zorgen. In het rustige park onder de schaduw van de talrijke bomen waren de eigenaars en verzorgers van vee en vooral paarden ijverig bezig om hun favorieten zo verzorgd mogelijk klaar te zetten voor de latere prijskamp.

Ontmoetingen tijdens jaarmarkt Buggenhout

In een druk volkscafé kwamen de inrichters en juryleden samen voor de bespreking van een goed verloop van de prijskamp. Wat me direct opviel, was het bekende gezicht van trekpaardman René Van Ingelgem, die op het hoofdeinde van de tafel zat. Voor de eerste keer in 40 jaar wou hij liever niet meer jureren. Hij zou later op de dag gelauwerd worden door de prominenten voor zijn vele jaren inzet als jurylid.

Op de jaarmarkt in Buggenhout-Opdorp botsten we niet alleen op een van de oudste juryleden, maar ook op een van de jongste juryleden, namelijk Nick Van Dender. Nick kennen we vooral van het presenteren van de paarden van stal van ’t Bos. Nick werd ook al verkozen als beste trotteur Prijs Landbouwleven, maar is de laatste jaren ook meermaals gekozen als jurylid op de nationale prijskampen. Nick is nog meer bekend bij de Shetlanders door de generaties Van Dender, die momenteel 18 Shetlanders tellen. Reeds 8 maal behaalden ze de nationale titel. Nick was op deze jaarmarkt aanwezig met hun laatste nationaal kampioene tijdens Agriflanders 2025, Olympic van de Bredeweg.

We vervolgden onze weg. Réne is iemand die alles rustig relativeert en veel ervaren wijsheden meegeeft. Nick daarentegen is jong, vol idealen en wil ook wel eens wat bewijzen. En ik mag alles neutraal en realistisch bekijken.

Ten huize van René Van Ingelgem

We brachten onlangs ook een bezoek aan de hoeve van René Van Ingelgem in Riemst. René werd geboren in een boerengezin met 8 meisjes en 2 jongens. Een van die meisjes is de moeder van Jos Verstrepen, die bekend is in het trekpaardenwereldje. Door de ziekte van zijn vader bleef René thuis van school en bleef hij werkzaam op de hoeve. Daar werden veel paarden gekocht, opgeleerd en weer verkocht aan hoofdzakelijk Jos Vercammen in Lier. Op 26-jarige leeftijd huwde René met de nog altijd zeer kwieke Maria Van Dyck, die hem 2 dochters schonk.

Vaste hulp van paardenman Marcel De Backer

Zoals velen in de buurt, vond hij werk bij Agfa-Gevaert in Mortsel, waar ook Marcel De Backer, die hij reeds lang kende als paardenman, aan de slag was. Het duurde niet lang of René werd vaste hulp van Marcel De Backer. Hij hielp eerst met het afdraven van de paarden – 4 paarden op een uur – en daarna met het toiletteren van de paarden op de vele plaatselijke prijskampen en later op alle jaarmarkten.

Ondertussen had René op een aangekocht perceel landbouwgrond een serrecomplex opgestart van 4.000 m2, waar vooral sla, tomaten en snijbonen werden geteeld. Die werden allemaal door vrouwlief met de vrachtwagen ’s morgensvroeg naar de veiling gebracht . In 1968 konden ze hun intrek nemen in een ruim verzorgde woonst. René vertelt schalks dat je van werken niet sterft, maar op 48-jarige leeftijd overwon hij toch een hartinfarct. Daardoor kreeg hij bij Agfa-Gevaert een lichter werk aangeboden tot aan zijn prépensioen op 58-jarige leeftijd.

Actief als jurylid

In deze periode heeft hij ook al zijn serres verkocht en afgebroken. Zo was hij in de jaren 90 van de vorige eeuw bijna fulltime met de familie De Backer op alle jaarmarkten en officiële prijskampen present. Het duurde niet lang vooraleer hij her en der gevraagd werd als jurylid; eerst op jaarmarkten, later op de provinciale prijskampen. Tot viermaal toe werd hij verkozen en aangeduid als jurylid op de Nationale prijskamp van het Belgisch trekpaard, waar hij mee de titel aan de merriekampioenschappen toekende.

De mooiste herinnering heeft hij aan het toekennen van de kampioenstitel aan Agri-Laure van Luchteren van Richard Van Doorselaere. Door zijn aimable, eerlijke mening over een paard, kon hij toen het derde beslissende jurylid overtuigen om zijn verkorene te kiezen als nationaal kampioene. De manier waarop hij het vertelt, is om van te leren hoe het zou moeten…

Eerlijk duurt het langst

Het was heerlijk vertoeven en luisteren naar de vele anekdotes van René, waar vooral de prijskampers van het Belgisch trekpaard veel waarheden kunnen van opsteken. We kunnen alleen besluiten dat eerlijk zijn het langst duurt. Daar is René een levend sprekend bewijs van. We hopen hem nog meermaals te zien.

Ides Versyck