Edito: Oorlog drukt ons weer met de neus op de feiten
Het heeft niet lang geduurd vooraleer de gehele wereld betrokken raakte in het Iran-conflict. Belangrijke handelsstromen worden immers belemmerd. Het hoeft geen betoog, deze (bijkomende) oorlog is voor niets of niemand goed en het toont – alweer – het belang van onze eigen voedselzekerheid.
De Iran-oorlog zal vermoedelijk de komende periode niet uit het dagelijkse nieuwsoverzicht verdwijnen. Wat volgens de Amerikaanse president Trump in enkele dagen gefikst zou zijn, deinde immers al snel uit naar een oorlog om u tegen te zeggen. Die enkele dagen lijken op zijn minst enkele weken te worden, met of zonder de Verenigde Staten.
Dit conflict, waarbij intussen belangrijke OPEC-landen zijn betrokken, beïnvloedt de wereldwijde handelsstromen. En wie OPEC zegt, zegt olie. Heel wat leden van deze organisatie van olie-exporterende landen zijn Golfstaten en bevinden zich dus midden in het oorlogsgebied. Volgens experts is het Midden-Oosten goed voor ongeveer de helft van de wereldwijde olie-export. Via de intussen beruchte Straat van Hormuz passeert zo’n 20% van het wereldwijde verbruik aan olie. Olie en gas zijn trouwens dé basisgrondstoffen voor de wereldeconomie.
Ook zowat een derde van de meststoffen wordt in de Golfstaten geproduceerd. Niet alleen komt nu de productie daarvan in gevaar, ze moeten eveneens via die geblokkeerde zeestraat wereldwijd verscheept worden. Het Wereldvoedselprogramma (WFP) heeft dan ook al gewaarschuwd voor verstrekkende gevolgen van de escalatie van de oorlog in Iran voor de voedselzekerheid in de regio én daarbuiten. De verstoorde handelsroutes jagen immers zowel de transportkosten als de voedselprijzen omhoog, want, net als bij de start van de oorlog in Oekraïne, stuwt ook de oorlog in Iran de prijzen van diverse landbouwgewassen de hoogte in.
Deze fragiele internationale situatie drukt ons weeral met de neus op de feiten. Heel wat politici schreeuwen het voortdurend uit hoe belangrijk onze eigen voedselzekerheid wel is, maar handelen soms toch anders. Eigen voedselproductie betekent wel voldoende areaal, vee én weliswaar landbouwers die dit beroep kunnen blijven uitoefenen. We herhalen het tot in den treure… onze boeren moeten dus kunnen rekenen op voldoende rechtszekerheid en op voldoende instrumenten om te kunnen produceren. Daar ontbreekt het echter nog steeds aan.
Anne Vandenbosch
