Open brief: "Het Mercosur-handelsakkoord dreigt onze inspanningen volledig onderuit te halen"
Landbouwer Koen De Busschop deelt in deze open brief zijn bezorgdheden over het handelsakkoord met de Mercosur-landen. “Kan men garanderen dat ingevoerde producten uit Mercosur aan exact dezelfde normen voldoen?”
Allereerst gezond en succesvol 2026 gewenst.
Met deze open brief wil ik als landbouwer mijn bezorgdheden delen over het handelsakkoord tussen de Europese Unie en de Mercosur-landen, en de gevolgen ervan voor onze landbouw, onze natuur en de gezondheid van de consument.
Op industrieel vlak heb ik alle begrip voor handelsakkoorden met andere delen van de wereld. Ook voor bepaalde landbouwproducten, zoals soja of teelten die hier moeilijk of niet kunnen worden geteeld, is internationale handel logisch.
Maar voor de Europese landbouw – en zeker voor de Vlaamse familiale landbouw – ligt dit dossier bijzonder gevoelig. Wij landbouwers werken al tientallen jaren aan ingrijpende verbeteringen. Niet uit luxe, maar omdat het van ons wordt gevraagd en verwacht. Enkele voorbeelden:
Het drastisch verminderen van antibiotica, tot geen antibiotica meer in het vlees.
Het steeds beperkter en gerichter gebruik van fytoproducten, met minder impact op natuur, bodem en plattelandsbewoners
Steeds strengere natuur- en milieuregels, die het vooral voor landbouwbedrijven steeds moeilijker maken om het hoofd boven water te houden
Grote investeringen in dierenwelzijn, zoals meer ruimte voor kippen en aangepaste varkensstallen voor meer comfort
Dit zijn inspanningen waar al jaren hard aan wordt gewerkt. Het Mercosur-handelsakkoord dreigt deze inspanningen volledig onderuit te halen.
Daarom stel ik enkele eenvoudige maar fundamentele vragen: Hoe gaat men op de grote veebedrijven in Mercosur-landen om met antibiotica? Hoe staat het daar met het dierenwelzijn in het algemeen? En wat met de voeders voor deze dieren? Wat als die afkomstig zijn van ggo-teelten die intensief behandeld worden met middelen zoals Roundup of gelijkaardige producten? Welke druk legt dit op de landbouwgrond, de gezondheid van de dieren, de natuur en het milieu daar? Kunnen we in dat geval nog spreken over duurzaamheid en een “kleine voetafdruk”?
Vlaanderen is inderdaad ook een exportregio, onder meer voor varkensvlees en fruit. Dat ontken ik niet. Maar onze productie gebeurt onder uiterst strikte regels inzake fytoproducten, dierenwelzijn en voedselveiligheid, met zware controles.
De cruciale vraag is dan ook: Kan men garanderen dat ingevoerde producten uit Mercosur aan exact dezelfde normen voldoen?
Na 20 jaar onderhandelen is het begrijpelijk dat men vooruitgang wil boeken. Maar mogen economische belangen zwaarder doorwegen dan de gezondheid van mensen waaronder familie en vrienden, het voortbestaan van onze familiale landbouw en het vertrouwen van de consument?
Dat is een debat dat niet achter gesloten deuren mag worden gevoerd.
Met vriendelijke groet
