Lindsay Plovie: “Het is niet omdat mijn nagels gelakt zijn dat ik mijn handen niet wil vuilmaken”

We nemen plaats in de tuin, centraal tussen het schoonheidssalon, het melkveebedrijf en het huis waar Lindsay en Bart met hun 3 kinderen wonen. Lindsay smeert nog snel een boterham, want eten was er vandaag nog niet van gekomen.

Klanten zijn de grootste supporters

Het is best wel een unieke combinatie, een beautyfarm naast de boerderij. Hoe reageren mensen daarop?

Het zijn 2 tegenovergestelde werelden, maar mijn klanten verschieten daar intussen niet meer van. Ze zijn onze grootste supporters, want ik ben heel open over het reilen en zeilen op het landbouwbedrijf. Ze kennen alle ontwikkelingen en vragen er ook naar. We zijn een nieuwe melkstal met carrousel aan het bouwen en die vorderingen houden ze heel nauw in het oog. Als het uitzonderlijk druk is op de boerderij en ik wil Bart helpen, bel ik hen wel eens om te vragen of hun afspraak naar een ander moment mag verzet worden. Daar is altijd veel begrip voor.

Maar omgekeerd ben ik naar mijn klanten toe ook heel flexibel. Het begrip komt van 2 kanten. Nieuwe klanten die per ongeluk de oprit van de boerderij nemen, vertellen me soms dat ze zich vergist hadden en ‘ergens aan een stal stonden en dat dat niet juist kon zijn’. Dan vind ik het altijd leuk om hen erop te wijzen dat ook die boerderij deel is van ons leven.

Melkveebedrijf met een schoonheidssalon ernaast

Hoe leerden Bart en jij elkaar kennen?

Mijn ouders hielden paarden als hobby, maar echte roots in de landbouwsector heb ik niet. Ik heb wel altijd gezien dat er moet gewerkt worden. Ik deed de vroege shift in een fabriek en leerde daar Bart kennen, die er naast zijn werk op het melkveebedrijf nog 2 dagen per week een nachtshift draaide. Later kwamen we elkaar tegen in een dancing in de buurt en raakten we aan de praat. Het klikte enorm goed tussen ons en we hebben elkaar nooit meer losgelaten.

Intussen zijn we 11 jaar samen, waarvan 7 jaar getrouwd. Toen ik Bart leerde kennen, had ik al een dochtertje van anderhalf jaar oud, Lora. Bart heeft haar als een vader mee opgevoed en heeft haar intussen ook geadopteerd. Intussen zijn we samen de ouders van Lora (12), Beau (9) en Lena (5).

En toen kwam je dus ook op een landbouwbedrijf terecht.

Toen we elkaar leerden kennen had Bart net een deel van het melkveebedrijf van zijn ouders overgenomen. Toen werden er zo’n 70 koeien gemolken en boerde hij nog samen met zijn ouders. Intussen is het bedrijf gegroeid naar zo’n 130 melkkoeien en heeft Bart de leiding volledig opgenomen. Mijn schoonvader is sinds 5 jaar met pensioen, maar helpt nog veel mee. Mijn schoonmama werkt nog in het AZ Brugge. Ze wonen hier op het erf, maar onze huizen hebben ook voldoende privacy. Toen we pas samen waren, woonde ik nog in een studio bij mijn ouders en kwam Bart altijd bij mij slapen, maar die verplaatsing werd te zwaar.

We hebben het geluk gehad dat we in 2018 de vergunning in orde kregen om naast de boerderij te mogen bouwen en toen hebben we ervoor gekozen om ook meteen ruimte te voorzien voor mijn schoonheidssalon. Een eigen salon uitbaten was altijd al mijn droom.

Op hoogste podium van Miss Boerin

In 2024 nam je deel aan de Nederlandse wedstrijd Miss Boerin. Waar kwam dat idee vandaan?

Die wedstrijd hangt samen met de Nederlandse boerinnenkalender. Mijn man grapte af en toe dat ik niet zou misstaan op die kalender en om hem te verrassen schreef ik me in. Tot mijn verbazing werd ik uit heel wat kandidaten gekozen tot 1 van de 13 uitverkoren dames. Ik was helemaal niet van plan om ook mee te doen aan de missverkiezing die nadien georganiseerd werd, maar omdat de sfeer tussen de meisjes zo fijn was, waagde ik toch mijn kans. Mijn verbazing was heel groot toen ik won, want ik was de oudste deelnemer, de enige mama en ook de enige Belgische. Onze hele familie was aanwezig op de finale en heeft veel gesupporterd. Ik kijk met heel warme herinneringen terug op dat parcours.

Heeft die ervaring je leven veranderd?

In zekere zin wel, want het heeft me veel dichter bij mijn man en het landbouwbedrijf gebracht. Ik werd ondergedompeld in de sector, leerde veel boerinnen kennen en die interesse is sindsdien gebleven. In de nasleep van Miss Boerin ben ik veel actiever geworden op sociale media, waar ik via filmpjes meer begrip en respect probeer te oogsten voor de landbouwsector. Ik lanceerde ook een podcast en grijp elke kans aan om het imago van de sector een boost te geven. Een loonwerker zei onlangs tegen mijn man dat je in mijn filmpjes voelt hoe fier ik ben op Bart. En dat is echt waar ik het voor doe.

Ik volgde intussen ook de starterscursus Landbouw, deed de bijbehorende stage en de examens. Dat was best pittig in combinatie met het schoonheidssalon, het landbouwbedrijf en de kinderen. Aangezien ik niet officieel op de boerderij werk, moest ik immers de stage buitenshuis volgen. Het was zwaar, maar wel een heel fijne en leerrijke ervaring.

Ik grijp elke kans aan om het imago van de sector een boost te geven

Combinatie geeft meer zekerheid

Overweeg je op termijn een carrière in het landbouwbedrijf?

De laatste 2 jaar voel ik me meer geroepen om Bart te helpen in de drukke periodes. Ik merk dat het af en toe heel zwaar is voor hem en dan voelt het niet goed om hem alles alleen te laten beredderen terwijl ik bezig ben met mijn klanten. Vooral de kalfjes verzorgen en bijspringen bij het melken vind ik fijn om te doen. Momenteel is de nieuwe carrouselmelkstal in aanbouw. Dat zal een groot verschil maken in arbeidstijd, want nu wordt er nog in een tandem met 7 koeien gewerkt. Zowat 7 uur per dag melken legt een grote druk op Bart. Nu werkt mijn schoonvader nog veel mee, maar ook dat zal niet houdbaar zijn. Op termijn lijkt het me mooi als ik nog halftijds klanten kan ontvangen in mijn salon en halftijds op het bedrijf kan helpen. Maar anderzijds zorgt mijn inkomen nu ook voor zekerheid, want wat je in de landbouw verdient is altijd onzeker. Dat volledig loslaten is dus niet zo vanzelfsprekend.

Delen jullie de stress en onzekerheid die er soms komt kijken bij de landbouwstiel?

De eisen en kopzorgen waarmee landbouwers vandaag te maken hebben, zijn ongelofelijk zwaar. Als ik zie hoeveel werk Bart heeft en hoe de stress hem soms te veel wordt, voel ik ook die pijn. Ik vind het erg dat hij er alleen voor staat in veel van die beslissingen, al helpen ik en zijn vader zoveel mogelijk. Ook dat aspect van boeren probeer ik op sociale media te tonen. Gelukkig is er beterschap in zicht wanneer de nieuwe stal klaar zal zijn. Maar dat neemt niet weg dat er zware periodes zijn. We hebben bijvoorbeeld al eens aangeklopt bij Boeren op een Kruispunt. Niet omdat we wilden stoppen, maar om met een frisse blik naar de uitdagingen te kijken. Hulp vragen is oké.

Pittige combinatie met gezin

Je voedt 3 kinderen op naast een druk professioneel leven. Hoe balanceer je dat?

Lora is intussen 12 en kan al wat op Lena passen. Beau is 9 en doet niets liever dan helpen in de stal en bezig zijn met mechaniek en techniek. Ook Lora is echt gebeten door landbouw en start nu aan de landbouwschool. Ze helpt melken, maakt yoghurt en roomijs van onze melk… Het is prachtig om te zien hoe de kinderen hier kunnen opgroeien en hun passies ontdekken. Ze hebben nooit een kampje moeten doen: hier is het elke dag boerderijkamp. Natuurlijk is het soms ook zoeken om alles geregeld te krijgen. Veel structuur is er niet in ons gezin en samen eten gebeurt zelden. Mijn ouders hadden het daar soms moeilijk mee, maar intussen begrijpen ze dat het voor ons niet anders kan. Ik heb ook veel hulp van mijn mama, mijn grootmoeder en schoonmama.

Heeft je deelname aan Miss Boerin en de aandacht die ermee gepaard ging voor veel reacties gezorgd?

Er was veel media-aandacht en mensen begonnen me ook te herkennen, wat best wel grappig was. Naast de vele positieve reacties waren er uiteraard ook kwetsende opmerkingen. Nooit in mijn gezicht, maar wel commentaren op sociale media. Mensen die vonden dat ik door mee te doen, profiteerde van de job van mijn man. Of die zich niet konden inbeelden dat een vrouw die zichzelf graag opmaakt ook de handen uit de mouwen kan steken in de stal. Terwijl: het is niet omdat ik mijn nagels lak, dat ik mijn handen niet durf vuil te maken! Wanneer ik in beeld kom, ben ik graag opgemaakt, maar op een gewone dag sta ik niet in full glam in de melkstal. Dat is veel te veel werk. (lacht)

De opmerking die me het meest heeft geraakt kwam van iemand die het erg vond voor mijn kinderen dat ik meedeed in een licht pikante foto-shoot voor de kalender. Terwijl zij net mijn grootste fans zijn. Ze namen de foto’s en artikels mee naar school en vertelden het aan iedereen die het wilde horen. In België zijn we vaak nog heel preuts en braaf, terwijl er in Nederland veel meer durf is. Als je wil dat er over een boerinnenkalender gepraat wordt, mag dat van mij gerust een beetje pittig zijn. Zonder dat het erover gaat natuurlijk. Bart kreeg ook wel eens te horen dat hij moest zorgen dat ik met mijn voeten op de grond bleef staan. Alsof de verkiezing me ineens zou doen zweven. Heel gek allemaal. Net het omgekeerde was waar: de verkiezing heeft Bart en ik als koppel veel dichter bij elkaar gebracht.

Hoe zie je de toekomst?

Het bedrijf optimaal laten werken zodra de nieuwe stal af is, is iets waar we allemaal naar uitkijken. Hoe mijn plaats in dat geheel zal zijn, zien we wel. In de nieuwe vergunning hebben we in elk geval ook een automatenhoevewinkel laten opnemen, omdat dat iets is waar we al een tijdje van dromen. Ik zie dat de kinderen, of toch zeker Lora, ook plezier halen uit het verwerken van onze melk. Ik wil zeker verdergaan met onlinecommunicatie over de landbouwsector. Ik ben erdoor gebeten om de sector in een positiever daglicht te stellen en ik barst van de ideeën voor nieuwe projecten.

Ik hoop ook dat de regelgeving wat meer op mensenmaat kan worden geschreven. De stage die ik moest doen om mijn A- en B-diploma Landbouw te halen, zou eigenlijk ook verplicht moeten zijn voor de beleidsmakers die regels voor de sector uittekenen. Dan zou er al veel meer begrip en realiteitszin zijn.

Nele Kempeneers (Pennenvrucht)