Kost Belgisch slachtvarken zit in de middenmoot
De productiekosten van een Belgisch slachtvarken behoren volgens InterPIG tot de middenmoot binnen Europa. De kostprijs per kilo warm slachtgewicht van een Belgisch varken bedroeg in 2025 1,81 euro. Dat is 5 cent meer dan het jaar voordien.

InterPIG is een internationaal netwerk van economen en onderzoekers uit 19 landen of regio’s die op gestandaardiseerde wijze fysieke en financiële gegevens over de varkenshouderij en de kostprijs van varkensvlees vergelijken. Naast een groot aantal Europese landen nemen hier ook onder meer Brazilië, Canada, Oekraïne en de Verenigde Staten aan deel. De Vlaamse cijfers worden door Boerenbond en het Agentschap Landbouw en Zeevisserij verzameld en ingediend.
Naast een vergelijking van de totale productiekost krijgt men ook een overzicht over de kosten voor voeder, arbeid, huisvesting en financiering en over de overige variabele kosten (zie figuur 1). Omwille van de standaardisatie vergelijkt InterPIG de productiekosten op bedrijfsniveau aan de hand van een geharmoniseerde methodologie. Daarbij wordt gerekend met een gesloten bedrijfssysteem, van zeugenhouderij tot vleesvarkensproductie. De cijfers zijn bijgevolg economische productiekosten en niet altijd te vergelijken met de werkelijke uitgaven van een individueel bedrijf.

Denemarken produceert aan lagere kostprijs
In 2025 bedroeg de kostprijs per kg warm slachtgewicht in België 1,81 euro. In 2024 bleek dat nog 1,76 euro te zijn. De kostprijs voor de Vlaamse varkenshouders zit hiermee in de middenmoot van de deelnemende Europese varkens producerende landen. Zo bedraagt de kostprijs in Denemarken 1,73 euro/kg, in Nederland 1,82 euro/kg, in Frankrijk 1,80 euro/kg en in Spanje 1,83 euro/kg. In Duitsland ligt de kostprijs met 2,05 euro/kg al opvallend hoger. Uitschieters in deze internationale vergelijking zijn enerzijds Oekraïne, met een productiekost van slechts 1,09 euro/kg, en anderzijds Italië, met een flinke kostprijs van 2,62 euro/kg.
Deense varkenshouders slagen erin om 8 cent goedkoper te produceren dan bij ons. Dit is onder meer het resultaat van betere productietechnische prestaties, zoals een hoog aantal slachtvarkens per zeug per jaar. Robert Hoste, voorzitter van InterPIG, verklaart dit in het Nederlandse
In verband met Spanje wijst varkenseconoom Hoste op de aanhoudende problemen met de PRRS-variant Rosalia. “Die stelde Spanje in 2025, net als in de voorgaande jaren, voor grote uitdagingen. Het virus houdt er nog steeds huis, wat de Spaanse varkenshouderij handenvol geld kost.”
Kosten onder controle houden
Een van de belangrijkste aandachtspunten voor de Belgische varkenshouderij is de voederkost. Die bedroeg hier volgens de InterPIG-cijfers in 2025 1,07 euro. Dit was dan wel 5 cent minder dan het jaar voordien, maar nog steeds 10 cent meer dan in Nederland (0,97 euro). Onze bovenburen zijn trouwens het enige Europese land dat onder de 1 euro blijft inzake voederkost. In de graanschuur Oekraïne is dat met 0,62 euro weliswaar nog flink minder. Die lage voerkost is een gevolg van de beperkte graanexport door de oorlog, waardoor grondstoffen aan lagere prijs beschikbaar blijven in eigen land.
Naast voerkosten rekenen ook de zware investerings- en mestafzetkosten door in ons land. Die zijn onder meer het gevolg van wettelijke en maatschappelijke vereisten inzake milieu en dierenwelzijn. Dit betekent wel dat Belgische producenten tegenover de grote internationale exportlanden met een structurele kostenhandicap kampen.





