Edito: Code rood voor Code Rood
De (klimaat)activistengroep Code Rood kondigde eind februari aan ten strijde te gaan tegen de agrobusiness. En dat deden ze ook. Dat ze uit solidariteit met landbouwers amok maken, doet menig betrokkene de wenkbrauwen fronsen.
Tot voor kort hadden we nog maar weinig gehoord van de internationale activistengroep Code Rood. Deze beweging voor burgerlijke ongehoorzaamheidsacties werd opgericht door (klimaat)activisten en wordt gesteund door verschillende organisaties en actiegroepen, zoals onder meer Extinction Rebellion, Youth for Climate, Climaxi, Greenpeace en het Gents Milieu Front. Hun pijlen waren in het verleden gericht op bedrijven als TotalEnergies, Engie en op de luchtvaartindustrie. In het eerste weekend van maart verschoof hun vizier richting agrobusiness. Over hoe ruim ze dat zagen – de grote concerns of ook professionele landbouwbedrijven die niet in hun kraam passen – was in het manifest op hun website niet helemaal duidelijk.
De alertheid in de agrovoedingssector was in ieder geval groot. Aardappelverwerkend bedrijf Agristo legde bijvoorbeeld de productie tijdelijk stil, en via sociale media werden ook landbouwers – meer specifiek veehouders – gewaarschuwd om oog te hebben voor verdachte zaken op en rond hun bedrijf.
Kop van Jut bleek Cargill, wereldspeler in landbouw- en voedingsproducten, in de Gentse haven. Tijdens de actie van zo’n 1.400 Code Rood-activisten, in aanwezigheid van de Zweedse klimaatactiviste Greta Thunberg, werden toegangswegen tot de site geblokkeerd. Minder fraai en volledig onnodig is dat het kantoorgebouw volledig kort en klein werd geslagen. Ook de daaropvolgende optocht door de Gentse haven verliep met een waar spoor van vernieling.
Code Rood beweert met hun actie uiting te willen geven aan de boerenprotesten van vorig jaar... Die burgerlijke ongehoorzaamheid uit zich blijkbaar in puur vandalisme. Dat staat toch wel in schril contrast met de – over het algemeen – brave boerenprotesten in hartje Brussel, in de havens en aan de grensovergangen van vorig jaar. Geen enkele landbouw(st)er wil dan ook dat dit soort acties gebeurt in zijn/haar naam. Ze zijn een blaam voor de sector. Ook de landbouworganisaties distantiëren zich van Code Rood.
Groeperingen als Code Rood die op deze manier opereren uit naam van ‘de landbouwsector’ moeten een code rood voor de sector zijn. Deze activisten gaan immers met een andere insteek op hun doel af. Bij hun klimaatdoelen past gangbare veehouderij trouwens niet. En daardoor kunnen deze extremisten ook plots in een stal staan… zonder groen licht van de veehouder.
