Startpagina Edito

Edito: Over grenzen, wetten en letters...

Ons land – en Vlaanderen nog meer – is slechts een zakdoek groot. Het is dus nooit ver rijden tot aan de dichtstbijzijnde grens. Eens die is overschreden, zit je in een ander land of gewest waar andere wetten en regels gelden. Alsof het in je eigen regio al niet ingewikkeld genoeg is…

In een grensregio wonen en werken, brengt zo zijn eigenheden met zich mee. In eigen land kom je bij het overschrijden van de taalgrens met Wallonië ook al in een wereld met andere wetten terecht, met voor landbouwers onder meer andere regels over pacht, dierenwelzijn én subsidies. Voor boeren en tuinders die ook aan de andere kant van de taalgrens actief zijn – de zogenaamde ‘interregionale landbouwers’ – werden binnen het kader van het Gemeenschappelijk Landbouwbeleid (GLB) wel specifieke afspraken gemaakt. We ervoeren echter tijdens een...

Dit artikel is alleen voor abonnees

Abonneer nu

Al abonnee of geregistreerd?

Aanmelden

U ontvangt reeds de krant ?

Activeer hier
Meest recent Bekijk al het nieuws >

Lees ook in Edito

Edito: De regels veranderen tijdens het spel is onaanvaardbaar

Edito Als Vlaamse veehouder is het vandaag de dag niet evident om een nieuwe vergunning te krijgen. Het vergt veel kennis, tijd en geld. Er volgt bovendien nog een stressvolle periode tot wanneer je (hopelijk) groen licht krijgt. Als de overheid je tijdens ‘het spel’ dan nog eens terug naar start stuurt, kan dit de druppel te veel worden. Is dat het doel?
Meer artikelen bekijken