PXL test natuurbegrazing op campus Diepenbeek
Op de campus Diepenbeek van hogeschool PXL kregen ze er enkele tientallen opvallende ‘medestudenten’ bij. 35 jonge ooien van het Shropshire-ras – door de schapenhouder ‘scroppies’ genoemd – begrazen er voortaan het grasland achter de campusgebouwen en langs de nieuwe busbaan. Er komen er nog 15 bij. De schapen vormen een test inzake natuurbegrazing, biodiversiteit en praktijkgericht onderwijs.
De nieuwe campusbewoners hadden meteen veel bekijks. Op de middag zat het terras op Campus Diepenbeek vol studenten die hun blik niet alleen op elkaar, maar vooral op de grazende schapen vlak naast hen richtten.
“Met deze keuze brengt PXL natuurbeheer en onderwijs op een heel concrete manier samen. Studenten zien in de praktijk hoe begrazing kan bijdragen aan biodiversiteit en een duurzaam beheer van onze open ruimte. Tegelijk krijgt ook de band tussen onderwijs en landbouw een zichtbare plaats op de campus”, zegt Jo Brouns, Vlaams minister van Omgeving en Landbouw.
Grazen én mooi zijn
De keuze voor schapen is meer dan een leuke stunt bij de start van het academiejaar. PXL wil testen hoe natuurbegrazing op de campus kan worden ingezet en hoe studenten en personeel reageren op de aanwezigheid van de dieren. “Onze schapenhouder heeft meer dan 2.000 schapen van verschillende rassen die voor verschillende doeleinden worden ingezet. De ‘scroppies’ bij ons hebben 2 opdrachten: grazen en mooi zijn. Als ik zie hoeveel studenten vanmiddag op het terras naar hen zaten te kijken, lijkt het erop dat beide partijen elkaar alvast accepteren”, vertelt Kathleen De Clercq, lector Groenmanagement aan Hogeschool PXL. Het Shropshire-ras heeft bovendien een praktisch voordeel. De dieren knabbelen normaal niet aan de bast van bomen. Daardoor moeten de bomen op het terrein niet met boomkorven tegen de schapen te worden beschermd.
Natuurlijke grasmaaiers
Ook ecologisch heeft de kudde een functie. Waar gemaaid gras doorgaans moet worden afgevoerd, wordt het kruidenrijke gras nu rechtstreeks voedsel voor de dieren. Door selectief te grazen ontstaat een andere dynamiek in het grasland dan bij het klassieke maaibeheer. De dieren kunnen via hun vacht ook zaden meenemen van andere locaties waar ze eerder graasden. Zo kan natuurbegrazing bijdragen aan een soortenrijker grasland en meer biodiversiteit op en rond de campus.
Lesmateriaal op vier poten
Voor de studenten Groenmanagement is de kudde meteen ook levend lesmateriaal. Begrazing van graslanden als vorm van natuur- en groenbeheer komt tijdens hun opleiding aan bod. Nu kunnen ze die theorie letterlijk voor de deur van hun opleiding in de praktijk volgen. “Normaal leggen we onze studenten in de les uit hoe begrazing een grasland kan veranderen. Nu loopt dat lesmateriaal gewoon buiten onze deur. Schapen kiezen namelijk ook wat ze het lekkerste vinden – een beetje zoals bij een doos Mercitjes, waar bepaalde chocolaatjes altijd als eerste verdwenen zijn. Daardoor ontstaat een heel andere dynamiek dan wanneer je een grasland gewoon maait”, duidt Marleen Schepers van PXL-Green & Tech.
