Ursula von der Leyen denkt aan handelssysteem voor 'natuurcredits'
Ursula von der Leyen, voorzitter van de Europese Commissie, stelt een systeem van handel in natuurcredits voor, naar analogie met de handel in uitstootrechten voor CO2.
Met ETS wordt in Europa al gehandeld in uitstootrechten. De rechten worden geveild en bedrijven kunnen ze vervolgens onder elkaar verhandelen. Wie meer uitstoot dan begroot, moet rechten bijkopen.
Von der Leyen denkt nu aan een gelijkaardige systeem voor de natuur, zei ze op 13 september op een conferentie in Munchen. “Denk aan een waterbedrijf dat voor zijn werking afhangt van een bron, of aan een fruitbedrijf dat natuurlijke bevruchters nodig heeft”, aldus de Commissievoorzitter. “Zij zouden natuurcredits kunnen gebruiken om lokale gemeenschappen en landbouwers te belonen die werken aan een beter ecosysteem. We kunnen een markt oprichten om onze planeet weer beter te maken. Het klinkt bijna te goed om waar te zijn. Maar we weten dat het kan werken, omdat we het al eerder hebben gedaan, met het emissiehandelssysteem. Dat draait al bijna 20 jaar en het heeft gezorgd voor de helft minder uitstoot, terwijl onze economie is gegroeid. De opbrengst is geïnvesteerd in klimaatprojecten en innovatie.”
Strategische Dialoog
Tijdens haar speech in Munchen verwijst ze naar de Strategische Dialoog over de toekomst van landbouw in Europa, waar vertegenwoordigers van verschillende landbouw- en milieu-organisaties nadachten over de beste manier om de klimaatdoelen te halen. “We waren het er allemaal duidelijk over eens dat boeren tot de eerste slachtoffers van klimaatverandering en natuurverlies behoren. Tegelijkertijd kunnen landbouwstructuren en -praktijken deze crises aanwakkeren. Daarom is duurzame landbouw een uiterst belangrijk instrument om een landbouw te ondersteunen die in harmonie is met de natuur”
Maar volgens von der Leyen zullen landbouwers enkel investeren in duurzame praktijken, als ze er iets aan kunnen verdienen. “We hebben nieuwe financiële instrumenten nodig om boeren te compenseren voor de extra kosten van duurzaamheid en om hen te vergoeden voor het zorgen voor de bodem, het land, het water en de lucht. Het is tijd om degenen die onze planeet dienen te belonen.” Natuurcredits zouden dus gebruikt kunnen worden om boeren te belonen voor hun ecosysteemdiensten.
