“Het coronaverhaal is het ergst voor de leerlingen”

In 2009 startte Karel Gistelinck als praktijk- en theorieleerkracht landbouwmechanisatie in de beroeps- en technische richtingen aan het KTA MoBi in Gent.
In 2009 startte Karel Gistelinck als praktijk- en theorieleerkracht landbouwmechanisatie in de beroeps- en technische richtingen aan het KTA MoBi in Gent. - Foto: TD

Karels missie is de vorming van toekomstige techniekers om in te zetten in de land- en tuinbouwsector. Tijdens ons interview merk je de passie voor landbouwmechanisatie en de motivatie om leerlingen vooruit te helpen.

Een jaar geleden is de coronacrisis losgebarsten. Hoe hebben jullie dat ervaren?

KG: “Zoals iedereen is u dat overvallen en ging de school in lockdown. Het was dan zoeken op welke manier we toch leerstof konden aanbieden. In het begin van de crisis was er sprake van enkele weken lockdown tot de paasvakantie ofzo, maar dat werd steeds langer en dan was het echt zoeken hoe we afstandsonderwijs konden geven. Bij ons verloopt dat hoofdzakelijk via ‘SmartSchool’. Die toepassing biedt ook de mogelijkheden om videogesprekken te voeren. Onze leerlingen staan tijdens hun opleiding hier eigenlijk al met een half been in de praktijk. In het begin van de lockdown vonden ze bijna alles leuk, maar na enkele maanden waren ze dan wel blij dat ze terug naar de school konden komen, zelfs de leerlingen die eerder al wat schoolmoeheid vertoonden. Toen werd ik gewaar dat afstandsonderwijs in theorie goed blijkt te werken, maar dat het in de praktijk toch moeilijker was om vol te houden op lange termijn.

Zeker bij het geven van technische vakken wordt ik als leerkracht geconfronteerd met het feit dat je weinig kan demonstreren via afstandsonderwijs. Ik ben dan begonnen met stukjes videomateriaal op te nemen en te delen met leerlingen. Het lukte allemaal, maar smaakt mij persoonlijk minder ideaal.”

Is er vorig jaar nog veel praktijkles gegeven?

Halverwege mei, toen de scholen terug opstartten, gaf het schoolbestuur de voorkeur eraan om over alle afdelingen heen vooreerst praktijklessen aan te bieden. Ook was er toen nog stage voorzien. Helaas is dit niet kunnen doorgaan. Omwille van de sanitaire maatregelen hielden stagebedrijven de deuren dicht, wat uiteraard te begrijpen is. We hebben dan geprobeerd om met het leerkrachtenteam het gebrek aan stage zo veel mogelijk op te vangen door heel wat praktijk op school te voorzien, maar we kunnen niet ontkennen dat er enkele ‘verloren’ weken zijn.

Zijn er nog schooluitstappen geweest?

Neen. Twee weken na de lockdown gingen we normaal gezien met onze afdeling op studiereis naar Duitsland. Dat is niet doorgegaan, tot op heden zelfs geen enkel bedrijfsbezoek. Het ontbreekt aan toelatingen hiervoor. De school heeft een jarenlange traditie om op praktijkweek bij een grote landbouwfabrikant in Zedelgem te gaan. Ook dit is vorig jaar niet kunnen doorgaan en waarschijnlijk ook dit jaar niet. Het coronaverhaal is het ergste voor de leerlingen. Zij ontbreken hierdoor ervaringen die ze anders wel meemaakten. Als leerkracht zeg je: oké het is wat moeilijker, het vraagt extra inspanningen en de videolessen verlopen niet altijd perfect vlot, maar voor de leerlingen vallen er heel wat praktijkmogelijkheden door bedrijfsbezoeken, stages … enzovoort in het water, waar ik voor alle duidelijkheid wel begrip voor heb.

Hoe hebben de leerlingen het zelf ervaren?

Het schooljaar is onderbroken geweest en dan naar het einde toe is alles terug opgestart. Veel leerlingen waren blij dat de school zoveel moeite deed om de praktijk zo veilig mogelijk te laten doorgaan. Zelfs de leerlingen die snakten naar het werkveld, waren blij om nog eens op school te zijn. Op het einde van het schooljaar heb ik op veilige afstand enkele gesprekken met ouders gehad en die waren toch blij met de geleverde inspanningen. Uiteindelijk viel het mee, iedereen had begrip voor de situatie en kon alles plaatsen.

Dit schooljaar is in andere omstandigheden gestart en ondertussen is er ook al geschakeld met de maatregelen. Hoe ervaart jullie school dit?

Ja, het schooljaar 2020-2021 is gestart met voltijds onderwijs om dan in oktober over te schakelen op halftijds onderwijs op school en halftijds afstandsonderwijs. De school heeft dan geprobeerd om zo veel mogelijk praktijk op school te organiseren en de algemene en theorievakken aan te bieden via afstandsonderwijs. Dat lukt zeer aardig. De stroefheid die er vorig jaar nog was, is omgezet in leren omgaan met de situatie. Het loopt nu beter dan verwacht. Ik ben ook heel blij dat de stageperioden dit schooljaar tot nu toe zijn kunnen blijven doorgaan. Ieder bedrijf is stagiairs blijven ontvangen, wat voor hen toch een sanitair risico kan betekenen.

Hoe verloopt het met de opvolging van de leerling? Via afstandsonderwijs kan hij of zij misschien makkelijker in zijn of haar schulp kruipen achter de computer?

Hiervoor is er in de eerste plaats een klastitularis die de leerlingen mee opvolgt. Zelf ben ik ook klastitularis en de communicatie verloopt niet alleen via smartschool. Ik heb de gsm-nummer van iedere leerling en zij hebben de mijne. Zo hebben we ook WhatsApp- groepjes om informatie te delen en vragen te beantwoorden. Voor de opvolging van de leerlingen zijn er ook evaluatiemomenten en klasrapporten. Zie ik dat het met iemand wat minder loopt, durf ik hem al eens opbellen voor een informeel gesprek van mens tot mens, dan wel vanuit de relatie leerkracht-leerling. We kunnen niet ontkennen dat er een verschil is met ander jaren. Er is dan ook een andere lesmethode, het is een leerproces om daarmee om te gaan. Maar het is minder erg dan verwacht. Het is de inzet van de leerling die ervoor zorgt of hij iets bereikt.

Heb je zicht op de instroom van nieuwe leerlingen? Vorig jaar konden fysieke opendeurdagen immers moeilijk doorgaan. Bijkomend weten geïnteresseerden dat hun een niet zo normaal schooljaar staat te wachten.

We vermoeden dat dit inderdaad nu al een effect heeft, al kan je het moeilijk cijfermatig staven. Gevoelsmatig hebben we iets minder leerlingen in het zevende specialisatiejaar. We hebben ons eind vorig schooljaar echter te pletter gebeld om geïnteresseerden telefonisch te informeren. Via de ‘gezinsbubbel’ was het mogelijk om op afspraak de school te bezoeken en hier is gretig gebruik van gemaakt. Ondanks het ontbreken van klassieke, fysieke opendeurmomenten merken we wel dat de jongeren vlot hun informatie online vinden. Ze moeten zichzelf echt motiveren om een extra specialisatiejaar te volgen in een schooljaar dat niet normaal verloopt. De vrees voor een ‘raar’ schooljaar doet naar ons vermoeden geïnteresseerden wel afhaken.

Wat blijft er hangen na corona?

Ik hoop om eigenlijk de leerlingen terug voltijds in de klas te hebben omdat dat het makkelijkst en efficiëntst werkt. Dit geldt zeker voor praktijk- en technische vakken. Wat de algemene vakken betreft, zijn er nu vele digitale alternatieven ontwikkeld, waarvan we zeggen dat ze eigenlijk wel werken. Daar zal wel iets van blijven hangen. Een goede zaak is dat de instructievideo’s door leerlingen achteraf nog herbekeken kunnen worden. Mogelijks bekijken zij vooraf ook video’s, zodat ze voorsprong hebben als de (praktijk)les op school aanvangt. Hoe het er allemaal gaat uitzien in de toekomst is mij nu ook nog niet volledig duidelijk, maar er zullen zaken blijven hangen. Dit kan alleen maar bijdragen aan het rendement van de opleiding.

Tim Decoster

Meest recent

Meest recent