Edito: Vleesveehouders scoren ook inzake duurzame productie

Uit de eerste duurzaamheidsmonitor van Belbeef blijkt dat de vleesveehouderij knappe inspanningen doet inzake duurzaamheid.
Uit de eerste duurzaamheidsmonitor van Belbeef blijkt dat de vleesveehouderij knappe inspanningen doet inzake duurzaamheid. - Foto: AV

Duurzaamheid is een veelomvattende term, zeker in de veehouderij. Het gaat niet alleen over beschermen van het milieu en de natuur, gebruik maken van hernieuwbare energie, waterverspilling tegengaan of hergebruik van grondstoffen, maar natuurlijk ook over dierenwelzijn, diergezondheid en voedselveiligheid.

Loze beloften en uitspraken doen over duurzame productie leiden echter naar niets. Met ‘meten is weten’ komt men een heel eind verder. Ook de vleesveesector was zich daarvan bewust. Er werden weliswaar heel wat inspanningen gedaan, maar deze werden niet gekwantificeerd. Belbeef, de interprofessionele organisatie voor de Belgische rundvleessector, startte daarom in 2019 een driejaarlijkse, sectorbrede duurzaamheidsmonitor. De organisatie, die 3.600 veehouders of 85% van de rundvleesproductie vertegenwoordigt, wilde op die manier de duurzaamheidsinspanningen binnen de rundvleessector objectief in kaart brengen. De monitor analyseert 45 afzonderlijke initiatieven op vlak van ecologie, dierenwelzijn, diergezondheid, energie en biodiversiteit. Intussen zijn de gegevens van zo’n driekwart van de gecertificeerde veehouders verwerkt.

Deze zogenaamde nulmeting van de duurzaamheidsmonitor leverde alvast enkele knappe resultaten op. Gemiddeld namen de veehouders 21 van de 45 initiatieven op binnen hun bedrijf – dit trouwens zonder enige verplichting noch vergoeding. De sector doet bijvoorbeeld allerhande inspanningen om de ecologische voetafdruk verder te verkleinen. Heel wat veehouders gebruiken gecertificeerde compost en stalmest of maken werk van teeltafwisseling tussen gras- en akkerland om zo actief CO2 op te slaan in de bodem. Ze koesteren ook de omgeving waarin ze – dikwijls al generaties lang – boeren, onder meer door vee te laten grazen op blijvend grasland, gebruik te maken van alternatieve waterbronnen en zorg te dragen voor andere diersoorten en de biodiversiteit.

Natuurlijk is ook dierenwelzijn een belangrijk aspect van duurzaamheid op een veebedrijf. Op de meeste bedrijven volgt een vaste dierenarts de gezondheid van de dieren van nabij op. Met gericht advies en preventief handelen, wordt zo onder meer het antibioticagebruik gereduceerd.

Deze eerste resultaten van deze duurzaamheidsmonitor zijn een mooi begin. Verduurzaming is immers een continu proces, zo stelt Belbeef. Knap, maar niet evident voor een sector die al jaren aan het staartje bengelt inzake bedrijfsinkomen. Dus sowieso: ‘hoedje af’ voor de inspanningen van de vleesveesector!

Anne Vandenbosch

Meest recent

Meest recent