Belgische ruiters pakken de 3 wereldbekers in Mechelen
Wat Frederik De Backer, cocommentator bij onze openbare omroep én paardenman, uitschreeuwde na de zege van Gilles Thomas in de Mechelse wereldbeker jumping, sprak boekdelen. Dit was inderdaad ‘nooit gezien’. En dan hebben we het nog niet over het feit dat de wereldbeker dressuur en vierspanmennen ook naar onze landgenoten ging!
De hoofdmoot voor velen was de Longines FEI World Cup Jumping op dinsdag 30 december. Gingen we voor een Belgisch scenario dit jaar? In 2022 was de – onvergetelijke – zege voor Wilm Vermeir met IQ van ’t Steentje (BWP – Toulon x Kannan). In 2023 en 2024 waren de Duitse ruiters aan zet, met respectievelijk Christian Ahlmann en Hans-Dieter Dreher. Met 12 Belgen op 40 starters zat er wel iets in dat naar een overwinning rook op de Memorial Eric Wauters 2025. Als afsluiter van het jaar zou dit een knaller zijn, gezien onze EK-ruiters hier allemaal aan de start kwamen. De trouwens compleet uitverkochte Nekkerhal barstte uit zijn voegen en een zee aan Belgische vlaggetjes zorgde voor de gepaste sfeer. Er moest en zou iets gebeuren. De sfeer was er een van nu of nooit.
Een zeer zwaar parcours in 71 seconden
Een aansprekend parcours wachtte op de rijkunst van ruiters en paarden. De sleutelwoorden waren tactiek, wendbaarheid en snelheid op het juiste moment… Niet meer en niet minder, maar o zo belangrijk. De eerste ronde van de Mechelse wereldbeker jumping was zeer technisch, met enkele delicate hindernissen, die al snel als de “beulen van dienst” werden afgeschilderd. Ook de laatste driesprong in de proef vergde veel van de combinaties. Net voor deze beruchte driesprong kreeg de Longines-hindernis al snel een onvergetelijke reputatie voor tal van ruiters. We hebben het hier over hindernis 11 (3 balken met daarboven een plank). Tussen de balken en de plank was er een ruime leegte, die de meeste paarden in de war bracht. En dan was er nog de krappe tijd van 71 seconden voor deze eerste omloop. Het werd wikken en wegen voor de ruiters tussen controle en vrijheid voor de paarden op de hindernis.
Kortom, deze zevende manche van de FEI Longines Wereldbeker 2025-2026 zou knokken worden.
Twaalf Belgische combinaties
Van de 12 startende Belgische combinaties lukte het alleen Gilles Thomas en Qualista DN (BWP – Emerald van ’t Ruytershof x Landetto x Lys de Darmen) om zich te selecteren voor de barrage. Zagen veel fokkers daar vooral Emerald (de kracht en techniek) en Lys de Darmen (snelheid en wendbaarheid) in? De verwachtingen waren nochtans hooggespannen voor Thibeau Spits, de kleinzoon van de immer overenthousiaste Jos Ceulemans. Impress van ’t Kattenheye Z (Zangersheide – Indoktro van ’t Kattenheye x Vagabond de la Pomme) had een bijzonder ruime galop. Deze kwaliteit kreeg niet echt kansen in dit basisparcours, dat de combinatie minder lag. Het is voor de ruiters in Mechelen bovendien altijd kiezen tussen hun toppaard en jonge paarden die ervaring moeten opdoen. Het grote publiek was gekomen om Gilles Thomas en Ermitage Kalone (Catoki x Kannan) aan het werk te zien. De keuze van de ruiter voor Qalista DN bleek volkomen terecht, gezien haar wendbaarheid, snelheid en explosiviteit. Meteen hebben we het hier over de enige Belgische combinatie die de barrage bereikte. Gilles en Qualista DN lieten de 11 overige Belgen op hun honger zitten. Uiteindelijk gingen er 5 van de 40 starters door naar de barrage.
Vijf barragisten met elk een balk
De barrage moest worden gesprongen in 60 seconden. De 5 combinaties wisten dus wat hun te wachten stond. De Zweed Marcus Westergren met Airco de l’Esprit Z (Air Jordan Alpha Z x Quantum x Carthago) pakte als eerste de barrage aan met een balk indachtig in 42.34 seconden. Toen Gilles Thomas en Qalista DN de piste betraden, heerste er een eerbiedwaardige stilte in de Nekkerhal. De combinatie ging ervoor, snel, heel snel en klaarde de klus in 41.30 seconden, maar eveneens met 4 strafpunten. Patrick Stühlmeyer en Baloutaire PS (Balou du Rouet x Chacco Blue), Daniel Deusser/Otello de Guldenboom (BWP – Tobago Z x Caretino x Cor de la Bryère) en Willem Greve/Grandorado (Eldorado van de Zeshoek x Carolus II) lieten ruim 44 seconden optekenen, allemaal met een balk, die ook nog leidde tot 4 strafpunten. Als snelheid de gevallen balken overheerst en als de 5 barragisten elk een balk aantikten, waren Gilles Thomas en Qalista DN gewoonweg onklopbaar met hun chrono van 41.30 seconden. Niemand deed beter en de Nekkerhal ging uit de bol.
Gilles Thomas: “Ik vervloekte mezelf voor die ene balk en had me reeds verzoend met een ereplaats. En jawel, veel mensen vroegen me waarom ik hier niet aan het werk was met Ermitage Kalone. Maar kijk, Qalista is een ander type. Ze is sneller en wendbaarder. Net wat ik hier nodig had, zo bleek.”
Kloppend hart voor Deusser
Daniël Deusser en Otello de Guldenboom werkten 2 aansprekende parcoursen af. De combinatie werd uiteindelijk vierde. De echtgenoot van Caroline Wauters won in 2013 de wereldbeker met Cornet d’Amour (Cornet d’Obolensky x Damiani) en in 2019 met Killer Queen (BWP – Eldorado van de Zeshoek x For Pleasure x Nabab de Rêve). Toen Qalista en Gilles een balk kregen, kreeg het publiek het ook even moeilijk. Alle hoop was dan gevestigd op Daniël Deusser en Otello. De ruiter kan bogen op een trouw Belgisch publiek, dat telkens zijn vorige overwinningen in de Nekkerhal omarmde en hem een nieuwe zege van harte gunde. De complete verrassing was dat Qalista DN de klus beter en sneller klaarde dan Otello en dat de balk die beide combinaties hadden het verschil niet maakte.
Denderende vierspannen
De traditionele afsluiter van Jumping Mechelen is de FEI Driving World Cup. Dries Degrieck (B) nam het in deze manche op tegen Bram Chardon (NL), Jérôme Voutaz (CH), Koos de Ronde (NL), onze landgenoot en vaste waarde Glenn Geerts en de Duitse menner Christoph Sandmann. Degrieck liet geen strafpunten optekenen in de eerste ronde, maar kreeg er wel 4 in de drive-off. Ook hier was snelheid oppermachtig, ondanks de 4 strafpunten. De chronometer liet een messcherpe tijd zien. Bram Chardon werd tweede in deze kwalificatierit voor de wereldbeker.
“Vorig jaar was ik er al heel dichtbij, toen scheelde het bijna 10 seconden. Dit jaar was het hier echt een moeilijke proef. Je kon veel fouten maken en je moest tot het einde blijven gaan. Ik weet hoe sterk Bram is, zeker als de wedstrijden een technisch karakter hebben. Hij is daarin beter dan ik. Maar dit keer kreeg hij een fout en dan merk je pas hoe belangrijk het is om gefocust te blijven tot de laatste meter”, vertelde Degrieck.
Dries Degrieck vormde een team met Tara Wilkinson en Kim Van Holder. “We hebben al veel ervaring samen en iedereen kent zijn taak perfect. Het is geweldig om deze mensen hier bij mij te hebben en om samen te winnen. Het publiek in Mechelen is eveneens een bepalende factor in de overwinning. Die fanatieke steun geeft gewoonweg extra energie.”
Onvergetelijke Belgische dressuurzege
Chef d’équipe Jeroen Van Lent glunderde na de zege van Larissa Pauluis en Flambeau (Ampère x Zeoliet) in de FEI Dressage World Cup. De amazone zegevierde met 82,975% in de Freestyle, nadat ze de dag voordien ook de Grand Prix op haar naam schreef. Achter Pauluis eindigde Justin Verboomen (82,450%) met de jonge, veelbelovende Djembé de Hus, een Oldenburger van Damon Hill x Argentinus. De proef van Verboomen was voorzichtiger, daar waar Pauluis koos voor een hogere moeilijkheidsgraad. Het was voor Verboomen en Djembé de eerste wereldbekerproef en niemand kon om het talent en de rijkunst van de combinatie heen. Na het onstuimige applaus ging Djembé in een bijzonder aansprekende gestrekte draf. Het paard beschikte ook over een sterk onder tredende stap. Justin Verboomen heeft hier een waardige ‘opvolger’ voor zijn nog maar 9-jarige Zonik Plus.
De organisatie van Jumping Mechelen mag volkomen terecht terugkijken op een historische editie, waar de Belgische ruiters (jumping, dressuur en vierspanmennen) een onvergetelijk jaar afsloten.
