V an het melkbeleid dat nu gevoerd wordt, wordt geen enkele boer beter. Dat is waarom de drie ngo’s - Dierenartsen Zonder Grenzen, Oxfam-Solidariteit, SOS Faim - samen met de European Milk Board (EMB) samenhokten met de West-Afrikaanse coalitie ‘Mon lait est local’, die de melkveehouders uit zes West-Afrikaanse landen vertegenwoordigt, namelijk Mauritanië, Tsjaad, Mali, Senegal, Niger en Burkina Faso. Zij ondertekenden er een gezamenlijk verdrag voor een beleid met een duurzame melkproductie. De Europese Unie produceerde in 2018 145 miljoen ton melk, en is hiermee wereldwijde koploper. Het gaat echter om een overproductie van melk, en dat ligt aan de oorzaak van de problemen. De Europese landbouwer krijgt slechts  €0,34 per liter, in plaats van de  €0,45 per liter, wat nodig is om rendabel te zijn. Landbouwersvrouw en lid van de Raad van Bestuur van Fairebel Tanja Van Poecke deed dan ook mee: “We verdienen heel weinig aan onze melk. We gaan hiermee om door aan verbreding te doen, door onder andere schoolbezoeken en groene zorg te organiseren.”

Een heel deel melkproducten vertrekt richting West-Afrika aan erg lage prijzen. Dit komt onder andere door Europa, die de melkpoederproductie subsidieert. Daarenboven romen de Europese bedrijven de melk af en verrijken het melkpoeder met goedkope palmolie. De voedzaamheid van het melkpoeder is minder goed dan de lokale melk en wordt in Afrika verkocht aan prijzen die 30% lager liggen dan die van vollemelkpoeder. De West-Afrikaanse boer voelt die oneerlijke concurrentie. Niet alleen de Europese, maar ook de Afrikaanse melkveehouder verkoopt zijn melk dus tegen erg lage prijzen. Dit heeft in West-Afrika zeker zijn gevolgen, want 60% van de actieve bevolking leeft van de veeteelt en de landbouw. In 2018 bestond drie vierde van de Europese export van melkpoeder uit melkpoeder verrijkt met plantaardige vetten, zoals palmolie. Dat is meer dan een verdubbeling ten opzichte van 2008.

Werk dus voor de Europese Unie, om de situatie te verbeteren. Elke vorm van dumping van melkproducten en -poeders verijkt met plantaardige vetten moet worden verboden op de Afrikaanse markt. Verder moeten Europese melkveehouders een prijs krijgen waarmee ze minstens hun kosten kunnen dekken. Bij een crisis zouden er maatregelen moeten zijn om het aanbod van de Europese zuivelproductie te regelen. Er moet een samenhangend beleid zijn over verschillende beleidsdomeinen heen met als doel de duurzame ontwikkeling. Ook moeten bestaande initiatieven van West-Afrikaanse melkboeren moeten ondersteund.

MV