Lezersbrief: Agrarische werkelijkheid

Een gedicht van Camiel Adriaens.
Een gedicht van Camiel Adriaens. - Foto: TD

Ik heb veel boeren voorbij zien gaan,

krom gewerkt met rouwachtige kleren aan.

Door het hoogste gezag bedrogen,

met als doel hen van hun gronden te beroven.

Echter diefstal bij klaarlichten dage.

De daders op vrije voeten, zowel bij nacht als dage.

De antiboerenmentaliteit ten top,

welke boer geraakt er nog bovenop?

Een rode kaart voor het landbouwbedrijf,

het raakt de boer zijn verstand en lijf.

Wil men een maatschappij waarin jonge boeren bastaard zijn?

En wanneer zal de politiek er ook voor hen nog zijn?

In gedachten telkenjare begrotingstekort,

maar landbouwgrond opkopen blijkt de nationale sport.

Om het te geven aan hen die veel kosten en niet produceren,

terwijl voedselbanken om producten staan te schreeuwen.

Meer dan ooit moet men ‘de Drietand’ gaan hanteren

om de boerenstiel te doen floreren.

Zwarte vlaggen en tractoren bij Paris-Roubaix,

maar bij de vip’s drinkt men champagne uit Epernay.

Bij de Ronde van Vlaanderen uit protest veel tractorengeroffel,

met als vraag van veel mensen: "Krijgt de boer iets voor zijn kartoffel?"

Heeft de welstand wel de moed,

om even te kijken wat het met minderbedeelden doet.

Boeren met dag- en nachtwerk ten spijt,

men komt er niet en ze schrijven verder met het rode krijt.

Het wordt de hoogste tijd dat beleidsmakers de boeren gaan appreciëren.

Immers honger bestrijden gaat samen met produceren!

Boer en boerin hebben recht op een menswaardig bestaan,

wanneer zal de politiek dat eens verstaan!

Met de terechte herdenking van de Grote Oorlog,

kan men wel eens iets doen aan die prijzen van vóór de oorlog!

Camiel Adriaens

voorzitter Nationaal

Agrarisch Centrum

Meest recent

Meest recent