Terugblik 2025: Menselijke contacten en innovaties
In mijn terugblik op het jaar 2025 bemerk ik vooreerst het feit dat ik een derde kind in de armen en het hart heb mogen sluiten. Ook de contacten in de brede landbouwsector koester ik, net als de innovaties die ik zag in 2025.
Een aangenaam gesprek had ik onder andere met loonwerkers Johan en Joz Verhelst en met Johans kleinzoon Thibau Lambrecht. Die laatste zocht onderdelen om de oude maïshakselaar van zijn pépé te restaureren en deed in Landbouwleven een oproep. Via via zijn ze aan de benodigde stukken gekomen en werd het een mooi verhaal, waarbij de hakselaar uit 1975 terug aan het hakselen kon in 2025.
Warme ontmoetingen
Bij de familie Verhelst ging ik in gesprek met 3 generaties, bij de familie Coomans uit Asse ging ik in gesprek met 2 generaties: vader en zoon Albert en Dirk.
Albert vierde begin vorig jaar zijn 100ste verjaardag en was net als zijn zoon een beroepscarrière lang land- en tuinbouwvoorlichter bij de federale en Vlaamse overheid. De woorden van Albert blijven mij bij: ”Ik behoor tot een generatie boerenzonen die béwust landbouw gingen studeren na de Tweede Wereldoorlog om de sector vooruit te helpen.” Enige maanden na ons gesprek overleed Albert. Des te blijer ben ik dat ik dergelijke mooie woorden, uitgesproken door een warme mens, nog kon noteren.
De passie waarmee mensen in onze sector handelen is steevast mooi om te zien. Een prachtige illustratie daarvan is ook de reportage die ik maakte op de Smoufelbeekhoeve bij Jaak Vannevel. Hij is gedreven om agrarische geschiedenis te bewaren voor het nageslacht en bouwde zelf een privélandbouwmuseum uit in Donk nabij Maldegem. Schitterend!
Ietwat verbaasd was ik na een gesprek met een jonge melkveehouder. Die gaf mij aan om bewust onder het maaiveld te willen boeren en er niet als primus of pionier bovenuit te willen steken. “Als je doet wat er van je verwacht wordt, heb je het minste last van de overheid”, was zijn redenering. Ik begrijp hem, maar toch smaakt zijn houding mij ergens niet. Ik heb het gevoel dat hij –net als vele anderen – beter kan, maar het niet wil omwille van de bemoeienissen en mogelijke sancties van de overheid. Spijtig dat het zo ver is gekomen.
Innovaties in landbouwmechanisatie
Naast de mensen die ik ontmoet heb in 2025 blijven ook innovaties op het vlak van landbouwmechanisatie die ik vorig jaar zag, mij sterk bij. Wie denkt dat de landbouw is ‘uitontwikkeld’, heeft het écht mis. Het blijft mij verwonderen wat firma’s nu weer ontwikkeld hebben. Met als kers op de taart de veelheid aan machinenieuws dat gepresenteerd werd op de Duitse landbouwmachinebeurs Agritechnica.
Niet alleen producten worden verder ontwikkeld, ook de firma’s zelf evolueren behoorlijk. Het is wel Ietwat spijtig als ze dit over de landgrenzen moeten doen, omdat ze bij ons botsen op een moeilijke vergunningenverlening of op het niet vinden van geschikt personeel.
Stikstofdecreet neigt naar stikstofbedrog
Van de wat ‘rustigere’ zomerperiode op redactioneel vlak maakte ik in 2025 gebruik om een overzicht te maken van de 19 partijen die naar het Grondwettelijk Hof stapten tegen het huidige Stikstofdecreet. Helaas wou niet ieder van die partijen ons duiden waarom zij deze actie ondernam. Vooral het feit dat de Vlaamse Milieumaatschappij (VMM) niet wenste te reageren, blijft mij bij. Het gaat hier om een overheidsdienst die naar de rechtbank stapt als tussenkomende partij, maar die ons niet wil uitleggen waarom ze dit doen...
Halfslachtige maatregelen en bewegende doelpalen zijn bewoordingen uit reacties van tussenkomende partijen die mij bijbleven. Maar vooral de gebrekkige (wetenschappelijke) onderbouwing waar velen naar wijzen, staat in mijn geheugen gegrift. Moet wetenschap hier niet de basis zijn in deze zaak, vanwaaruit verder politiek, juridisch, agronomisch... gewerkt wordt?
Ik hoopte de voorbije zomer dit overzicht tijdig klaar te hebben voor het Grondwettelijk Hof een uitspraak deed. Heb ik mij daar even misrekend, zo’n 5 maand nadat ik hier mijn eerste redactionele stappen voor zette, valt er nog steeds niets over te melden (vlak voor het afsluiten van dit nummer deden we nog navraag bij de griffie). Ondertussen worden landbouwers wel geconfronteerd met maatregelen en investeringen uit een decreet dat geschorst en/of gewijzigd kan worden in de toekomst.
Nieuwe oplossingen zoeken met bestaande middelen
Akkerbouwstudiedagen en proefveldbezoeken volgen hoort jaarlijks tot mijn takenpakket op de redactie van Landbouwleven. De rode draad doorheen meerdere proefveldbezoeken was hoe er met het bestaande gewasbeschermingsmiddelenpakket nieuwe oplossingen gezocht moeten worden. Versta hier vooral een krimpend middelenpakket. Chapeau voor landbouwers die hun gewassen willen beschermen, ze botsen duidelijk op limieten.
Met enige droefheid stelde ik in het najaar vast dat een vooruitstrevende akkerbouwer die mechanische onkruidbestrijding combineert met chemische middelen, agro-ecologisch werken... er de brui aan gaf om nog uien te telen. Een te beperkt middelenpakket en te grote belagers van de teelt noopten hem tot deze drastische beslissing.
Waar draait het om?
Een andere evolutie waarmee ik vorig jaar geconfronteerd werd en waar ik mij ietwat zorgen om maak, is die van de ‘influencers’. Spijtig voor de enkelingen die gedegen werk verzorgen, maar voor het gros van de influencers telt simpelweg ‘de aandacht’. Ethiek, laat staan enig niveau aan de dag leggen, hoeft voor sommigen zelfs niet. Zich profileren met enigszins grof en onverzorgd taalgebruik, kan dan weer wel. Ik kan niet begrijpen dat firma’s zich met zo’n personen willen vereenzelvigen en er middelen aan spenderen.
Schrijf ik voor sommigen iets verkeerd, dan hoor ik het snel. Of misschien geeft dit wel aan, waar écht waarde aan wordt gehecht: een degelijk redactioneel artikel... Daar wil ik net als in 2025 ook dit jaar voor staan, mijn 20ste werkjaar op rij.
