Opinie

Het openingssalvo voor onderhandelingen over de volgende EU-begroting en het GLB maakte van 2025 een jaar dat belooft nog lang weerslag te hebben op het Europese landbouwbeleid. De sector en ik houden onze adem in.

Landbouwer Koen De Busschop deelt in deze open brief zijn bezorgdheden over het handelsakkoord met de Mercosur-landen. “Kan men garanderen dat ingevoerde producten uit Mercosur aan exact dezelfde normen voldoen?”

Na het ‘Internationale Jaar van de Coöperaties’ in 2025 dient het nieuwe jaar zich opnieuw aan met een passend thema voor de land- en tuinbouwsector. In 2026 zetten de Verenigde Naties immers boerinnen volop in de schijnwerper. Hun multifunctionele rol wordt dikwijls onderschat, zeker in een wereldwijd perspectief.

In mijn terugblik op het jaar 2025 bemerk ik vooreerst het feit dat ik een derde kind in de armen en het hart heb mogen sluiten. Ook de contacten in de brede landbouwsector koester ik, net als de innovaties die ik zag in 2025.

2025 kreeg een speciaal plaatsje in mijn jaren op de Landbouwleven-redactie. Een duik in het verleden maakte immers heel wat los.

Een democratische rechtsstaat leeft niet alleen van wetten, maar vooral van tijdige rechtsbescherming. Dat is precies waar het vandaag wringt in het dossier van het Vlaamse stikstofdecreet, aldus Peter De Swaef, ondervoorzitter Verenigde Veehouders.

Stefaan Sintobin en Dries Devillé, Vlaams Belang-woordvoerders in de commissies Landbouw en Leefmilieu van het Vlaams Parlement, kropen in hun pen over wat ook de volgende jaren hét probleem van de Vlaamse veehouderij zal blijven: stikstof. Volgens hen is de juiste vraag die moet worden gesteld waarom de overheid en het gesubsidieerd natuurbeheer niet worden afgerekend op resultaten.

Dr. Isabelle Debergh, obesitas-chirurg, maar vooral boerendochter, kroop in haar pen. Ze houdt een pleidooi voor kwalitatieve, lokale voeding die boeren een eerlijk inkomen biedt en die onze gezondheidszorg ontlast.

Er is al heel wat gezegd over de recente Copa-Cogeca-betoging van 18 december in Brussel. De strijd is echter nog niet gestreden en het laatste woord is nog niet geschreven.

In hun persberichten beschouwen sommige vertegenwoordigers van de Dierengezondheidszorg Vlaanderen (DGZ) en hun Waalse evenknie Arsia de veehandel als de belangrijkste oorzaak van het probleem en als een belangrijke bron van risico in termen van Infectieuze Bovine Rhinotracheïtis (IBR) bij runderen. In een opiniestuk herinnert de Nationale Federatie van de Veehandel (FNCB) eraan dat er in de Belgische handel enkel Belgische boerderijdieren zijn die een gezonde (I3) of ziektevrije (I4) status hebben, omdat bedrijven met een ‘lagere’ I2-status geen runderen mogen verkopen in de handel.