Opinie

Het is hoopgevend dat de supermarkt van de laagsteprijsgarantie landbouwers een contract aanbiedt voor 5 jaar. Natuurlijk is de deal beperkt in omvang en valt op de geboden prijs best wat af te dingen, maar de richting - een partnership gericht op de lange termijn - is alvast goed.

Albert Heijn en Jumbo dreigen een oer-Hollands fenomeen te importeren: de supermarktoorlog. De consument kan zich verheugen op lagere prijzen, terwijl de duimschroeven voor leveranciers verder worden aangedraaid. Op de langere termijn is de tactiek van de mastodonten van de distributie voor niemand goed.

België is te klein om de wereld te voeden en het klimaat in toom te houden. Tegelijk is België een ideale broedplaats voor nieuwe producten, nieuwe technologie en nieuwe methodes die het mogelijk maken om meer en beter voedsel te produceren tegen minder milieuschade. Of dat met ‘megastallen’ gebeurt, is irrelevant.

Al enkele weken roepen klimaatbetogende tieners op om te stoppen met vlees eten. Journalisten zeggen dat de landbouw serieuze inspanningen zal moeten leveren voor het klimaat. Weten betogers en journalisten wel écht hoeveel de invloed van de Vlaamse landbouw op het klimaat bedraagt? Weten ze hoeveel én welke inspanningen de landbouw in Vlaanderen al heeft geleverd voor het klimaat?

Joke Schauvliege bereikte best wat als landbouwminister, maar laat ook enkele grote dossiers achter. Voor de landbouw valt te hopen dat een serie grote, onafgewerkte dossiers met spoed en verstand worden opgepakt door haar opvolger en de nieuwe legislatuur. In het algemeen mogen we hopen dat in het debat over het klimaat

meer op de bal en minder op de man gespeeld wordt.

Kinderen komen op straat om de regering te dwingen een samenhangend klimaatbeleid uit te schrijven. Minister van Landbouw en Natuur, Joke Schauvliege, wijst naar de maatschappij, die meer moed en draagvlak voor het klimaat moet tonen. Wie blijft in gebreke? De politiek, of de samenleving? Intussen bloeden de landbouwers: ze kunnen niets goed doen, maar betalen het gelag van zowel klimaatactivisten als klimaatzondaars.

Circa 450 hectare is voor een prijske verkocht aan Fernand Huts. Had het O.M.C.W Gent zelf gespeculeerd in plaats van te verkopen, dan was die grond elk jaar met minstens 5 % in waarde gestegen. Ten voordele van al die sukkelaars, in hun kartonnen dozen. Winst voor de armen? ‘t zal wel, het is vooral winst voor Huts... en die is verre van arm.

Het is heel geloofwaardig van een firma om te zeggen dat alle proefresultaten ongeloofwaardig zijn als "toevallig" hun rassen het minder goed doen. Deze techniek van resultaten onderuit te halen is in het verleden ook al toegepast als sommige rassen door de mand vielen in de proeven. Als de resultaten goed zijn horen we de kritiek plots veel minder en worden de resultaten met veel plezier WEL gebruikt.

Begin vorig jaar stond varkenshouder Bart Vergote ineens in het middelpunt van de belangstelling omdat hij in de ogen van een aantal extremisten iets gedaan had wat voor hen niet kon. Hij had het namelijk aangedurfd om een open, eerlijk en transparant verhaal over het dagelijkse leven in een varkensstal op tv te laten zien. Nu, een jaar later is er gezien de inbraak in kippenstallen te Merksplas nog niets veranderd. In de kern bekommeren de extremisten zich niet om dierenwelzijn.

Vorige week trokken vele duizenden scholieren naar Brussel om te betogen voor een ambitieuzer klimaatbeleid. Het idealisme is aanstekelijk en hun zorgen over de gevolgen van klimaatopwarming zijn waarschijnlijk terecht. We moeten echter niet vergeten dat groene oplossingen ook betaalbaar moeten blijven, en een positie

ve benadering van de wetenschap vergen.